بررسی اثر سطوح مختلف میوه بلوط بر ساختار جمعیت و تنوع ژنتیک باکتریایی محتوی شکمبه با استفاده از تکنیک PCR-SSCP در بز مرخز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ، گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه کردستان، ایران،
2 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه کردستان، ایران،
3 استادیار ، گروه علوم دامی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه کردستان،
doi
10.22069/ejrr.2023.19667.1816چکیده
چکیدهسابقه و هدف: میوه بلوط حاوی مقادیر قابل توجهی از ترکیبات فعال بیولوژیکی از جمله تانن است. تاننها ترکیبات پلیفنولیک گیاهی تاثیرگذار بر میکروارگانیسم شکمبه میباشند. تاثیر تانن وابسته به گونه میکروارگانیسم و یا منبع تانن جیره است. علیرغم اینکه پژوهشهایی در مورد تاثیر تانن بر جمعیت باکتریایی شکمبه انجام گرفته است اما بررسی اثر تغذیه میوه بلوط بر جمعیت باکتریایی شکمبه نیاز به تحقیق دارد. ارزیابی اثرات سطوح مختلف میوه بلوط بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه با استفاده از تکنیک مولکولی PCR-SSCP در بزغالههای مرخز مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روشها: 24 راس بزغاله مرخز (میانگین وزنی 25/1 ± 93/16 و میانگین سنی 4 تا 5 ماه) در قالب یک طرح کاملا تصادفی به چهار جیره غذایی اختصاص دادهشد. طول دوره تغذیه با جیرههای آزمایشی 105 روز بود. جیرههای غذایی شامل 1) جیره شاهد، 2) جیره حاوی 8 درصد میوه بلوط، 3) جیره حاوی 17 درصد میوه بلوط و 4) جیره حاوی 25 درصد میوه بلوط بود. یافتهها: نتایج بهدست آمده از این آزمایش نشانداد که استفاده از سطوح متفاوت بلوط در جیره غذایی دام بطور معنیداری بر تنوع جمعیت میکروارگانیسم شکمبه تاثیرگذار است. استفاده از میوه بلوط در مقایسه با جیره شاهد موجب افزایش تنوع جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه شد اما با افزایش سطح میوه بلوط در جیره غذایی تنوع جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه- نگاری بطور معنیداری کاهش پیدا کرد. تاثیر جیره بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه معنیدار بود(001/0P<). کمترین مقدار شاخص شانون مربوط به تیمار شاهد است که با سایر تیمارها اختلاف معنیداری داشت (05/0P<). بیشترین مقدار شاخص شانون مربوط به تیمار 8 درصد بلوط است که نسبت به تیمار 25 درصد بلوط و تیمار شاهد اختلاف معنیداری داشت (05/0P<). جایگاه نمونهبرداری بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه تاثیر معنیداری داشت(001/0P<). بیشترین مقدار شاخص شانون مربوط به جایگاه ونترال و پیلار شکمبه و کمترین مقدار شاخص شانون مربوط به جایگاه دورسال شکمبه بود که تفاوت معنیداری نسبت به هم نشاندادند (05/0P<). در بین سایر جایگاهها اختلاف معنیداری مشاهده نشد (05/0P>).نتیجهگیری: نتایج نشانداد که استفاده از میوه بلوط تا سطح 17 درصد در جیره غذایی موجب افزایش در تنوع زیستی جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه شد درحالیکه استفاده از سطوح 25 درصد میوه بلوط در جیره غذایی موجب کاهش تنوع زیستی در جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه شد. جایگاه نمونهبرداری بر تنوع زیستی جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه تاثیر معنیداری داشت. بیشترین مقدار شاخص شانون مربوط به جایگاه ونترال و پیلار شکمبه و کمترین مقدار شاخص شانون مربوط به جایگاه دورسال شکمبه بود که تفاوت معنیداری نسبت به هم نشاندادند.واژههای کلیدی: میوه بلوط، تنوع زیستی، جمعیت باکتریایی محتوی شکمبه، PCR-SSCP، بزغالههای مرخز