بررسی تأثیر نوسازی شالیکوبی سنتی به صنعتی در کاهش ضایعات برنج مطالعه موردی شهرستان تالش
نویسندگان
1
2
doi
10.30490/aead.2014.58929چکیده
یکی از مهمترین چالشهای مرتبط با محصول برنج وجود ضایعات در فرایند تولید و تبدیل است. لذا هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر نوسازی شالیکوبیهای سنتی و ایجاد شالیکوبیهای صنعتی بر کاهش ضایعات برنج در شهرستان تالش است. اطلاعات مورد نیاز تحقیق از طریق تکمیل 80 پرسشنامه در بین مدیران کارگاههای شالیکوبی در سال 1390 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی، آزمون همبستگی، الگوی رگرسیونی و آزمونهای علیت گرنجر و کای دو استفاده شد. نتایج آزمون علیت گرنجر نشان داد میزان شلتوک تحویلی کارگاهها علت میزان ضایعات است. همچنین بر اساس نتایج، به ازای افزایش یک تن در میزان شلتوک تحویلی شالیکوبی صنعتی، به طور متوسط، میزان ضایعات 6 0/0 تن (60 کیلوگرم) یا 6 درصد و در کارگاههای سنتی، در حدود 15/0 تن (150 گیلوگرم) یا 15درصد برآورد میشود. از این رو، میزان ضایعات در کارگاههای سنتی بیش از 2 برابر کارگاههای صنعتی است. مطابق نتایج، اقدامات مؤثر در راستای نوسازی کارگاهها و کاهش ضایعات را میتوان به صورت زیر برشمرد: انتخاب نوع مناسب پوستکن، استفاده از خشککنهای صنعتی گردشی که در آن حرارت و تنظیم زمان سنج کنترل میشود، عدم استفاده از کمباین غلات برای محصول برنج، برنامهریزی برای آموزش مستمر برای کارکنان و عوامل فنی، اتخاذ تمهیدات لازم در تعادل بخشی بین صدور مجوز ایجاد کارگاههای صنعتی و تولید شلتوک در هر منطقه و حفظ اراضی شالیزار در مناطق برنجخیز (عدم کاربریهای غیر لازم)، دقت در انتخاب رقم مناسب بذر، ارائه آموزشهای لازم برای جلوگیری از برداشت زودهنگام و یا برداشت دیرهنگام شلتوک. طبقه بندی JEL: C83,L15, O13, R00