مقایسه مدول‌الاستیسیته بتن قلیافعال روسازی و بتن معمولی تحت دمای بالا براساس آزمون‌های XRD و SEM

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، چالوس، ایران

2 ‌‌دکتری تخصصی عمران سازه، گروه مهندسی عمران، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران

doi
10.22075/jtie.2022.25524.1577
چکیده

در دهه­های اخیر، به­کارگیری مصالح  قلیایی در بتن به دلیل خواص پوزولانی و وجود مواد آلومینوسیلیکاتی با خواص پرکنندگی و چسبندگی زیاد، چشم­انداز گسترده­ای در صنعت بتن پیدا کرده است. به­کارگیری این نوع بتن (با توجه به مزایای برتر نسبت به بتن معمولی) در روسازی راه­ها می­تواند موجب بهبود استحکام و افزایش عمر مفید راه­ها گردد. در این پژوهش آزمایشگاهی، یک نسبت مخلوط از بتن معمولی با عیار سیمان 450 کیلوگرم بر متر مکعب ساخته شد. یک نسبت مخلوط نیز از بتن قلیافعال بر پایه سرباره­کوره­آهنگدازی ساخته شد تا میزان مدول­الاستیسیته بتن تحت دمای محیط و دمای 500 درجه سلسیوس، در سن عمل­آوری 90 روزه مورد مقایسه و ارزیابی قرار گیرد. در ادامه، طیف­سنجی پراش اشعه­­ایکس (XRD) و تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) به­منظور بررسی بیشتر و راستی آزمایی نتایج حاصل از آزمون مدول­الاستیسیته، در سن عمل­آوری 90 روزه در دمای محیط و تحت دمای 500 درجه سلسیوس روی نمونه­های بتنی انجام گرفت. مدول­الاستیسیته در دمای محیط، برای بتن معمولی به مقدار 32 گیگاپاسکال و برای بتن قلیافعال به مقدار 35 گیگاپاسکال به­دست آمد که اختلاف 8 درصدی داشتند. با اعمال حرارت بالا به نمونه­های بتنی، میزان افت مدول­الاستیسیته در بتن معمولی به مقدار 59 درصد و در بتن قلیافعال به­میزان 42 درصد رسید. نتایج XRD و SEM ضمن هماهنگی با یکدیگر، در همپوشانی با نتایج حاصل از آزمون مدول­الاستیسیته قرار گرفتند.