الگوی معماری مشارکت شبکهای نخبگان علمی در سیاستگذاری علم و فناوری در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22059/jppolicy.2024.98272چکیده
در این پژوهش الگویی به منظور طرحریزی معماری و ساختار مشارکت نخبگان علمی در سیاستگذاری علم و فناری ارائه شده است. برای رسیدن به این الگو مبتنی بر رویکرد تفسیری از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. در الگوی ارائه شده مبتنی بر تحلیلهای صورت گرفته و نیز بافتار نخبگی علمی در کشور، اینگونه نتیجهگیری شده که این شبکه باید لایهبندی و بخشبندی داشته باشد و این لایهها و بخشها در نقاطی به یکدیگر متصل میشوند. رسمیت و انعطاف در نواحی مختلف شبکه متفاوت است و ابزارها و ساز و کارهای ارتباطی نیز مبتنی بر این رسمیت و کارکردهای مورد نیاز بکارگرفته میشوند. بر اساس ویژگی بافتاری دیگری که در نخبگان علمی وجود دارد، عمق، عرض و کیفیت مشارکت در شبکه باید کنترل شود و نهایتاً اینکه رسیدن به اهداف شبکه مستلزم گفتمانسازی و مفاهمه بین اجزای مختلف شبکه است.