فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش آلاینده‌های زیست‌محیطی و گازهای گلخانه‌ای و همچنین زیاد بودن مصرف انرژی در ساخت روسازی به روش آسفالت داغ (HMA)، از مشکلات این نوع روسازی می‌باشد که به دنبال آن فنّاوری آسفالت گرم (WMA) جهت کاهش این مشکلات معرفی و مورد استفاده قرار گرفت. این فنّاوری نو، علی‌رغم کاهش مشکلات زیست‌محیطی و کاهش سوخت مصرفی، دچار ضعف عمده خرابی رطوبتی در مخلوط­های آسفالت گرم می‌باشد. در این پژوهش، مخلوط‌های ­آسفالت گرم به دو روش استفاده از افزودنی آلی (ساسوبیت) و استفاده­ از روش تولید کف قیر با دستگاه تزریق آب و هوا در قیر داغ (با استفاده از دستگاه (Wirtgen,WLB-10 ساخته شدند. همچنین، از دو نوع افزودنی آهک هیدراته (5/1، 2 و 5/2 درصد وزنی مصالح سنگی) و زایکوترم (1/0، 2/0 و 3/0 درصد وزنی قیر) جهت بررسی میزان کاهش حساسیت رطوبتی مخلوط­های آسفالت گرم استفاده شد. جهت بررسی حساسیت رطوبتی از سه آزمایش کشش غیرمستقیم لاتمن اصلاح‌شده، آب جوشان و مقاومت کنده­شدگی (Pull Off) استفاده شد. نتایج حاکی از تأثیر مثبت افزودنی­های ضد عریان‏شدگی آهک هیدراته و زایکوترم در بهبود حساسیت رطوبتی مخلوط‌های آسفالتی گرم بود. به طور خلاصه، نتایج نشان داد که مخلوط­های حاوی 5/2 درصد آهک هیدراته (وزنی مصالح سنگی) و 3/0 درصد زایکوترم (وزنی قیر) بیشترین میزان کاهش حساسیت رطوبتی را داشتند. با توجه به نتایج، استفاده از 5/2 درصد آهک هیدراته و 3/0 درصد زایکوترم در مخلوط آسفالت گرم ساسوبیتی، مقدار پوشش قیری به‏ترتیب 15 و 22 درصد، نسبت کشش غیرمستقیم 21 و 27 درصد و نسبت مقاومت کنده­شدگی را 27 و 30 درصد افزایش داد. همچنین، در مخلوط­های آسفالت گرم کف قیری، مقدار پوشش قیری به‏ترتیب 20 و 27 درصد، نسبت کشش غیرمستقیم 26 و 30 درصد و نسبت مقاومت کنده‏شدگی 28 و 31 درصد افزایش یافت.