مرور نظاممند پژوهشهای مرتبط با سیاستهای مسکن در ایران (سالهای 1370 تا 1400)
نویسندگان
1 دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jppolicy.2024.98284چکیده
تأمین مسکن به عنوان یکی از مشکلات ایران از دوران قبل از انقلاب، شناختهمیشود که علیرغم سیاستگذاریهای انجام شده قبل و بعد از انقلاب، این مشکل حلنشده، بلکه به شکل جدیتری بروز نمودهاست. درهمینراستا، پژوهشهای مختلفی درزمینه تحلیل سیاستها انجام گرفته که مرور آنها، به شناسایی شکافهای پژوهشی موضوع کمک و از انجام پژوهشهای تکراری جلوگیری مینماید. برهمینمبنا، پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و پارادایم تفسیری، شناسایی شکاف پژوهشهای داخلی سیاست مسکن در سه دهه اخیر را هدف قرار داده و از روش تحلیل علمسنجی و مرور نظاممند استفاده نمودهاست. نتایج تحلیل نشان میدهد که واژگان پژوهشها، در ۳ دسته کلی برنامهها و سیاستهای توسعه، عوامل مؤثر بر سیاستهای مسکن و آینده آنها و اثرات و پیامدهای سیاستهای مسکن و کارآمدی آنها و پژوهشها براساس اهداف در ۴ گروه توصیف (۱.۵٪)، علّت (۷.۳٪)، پیامد (۷۷.۴٪) و پژوهشهای تکمیلی (۱۳.۸٪) طبقهبندی میگردد. برایناساس، شکاف اصلی در زمینه پژوهشهای علّت و نبود پژوهش تحلیل سیاست مسکن در ۳ بُعد بهصورت همزمان است.