تحلیلی بر اقناع قضایی در فرایند کشف امور موضوعی دعاوی مدنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی حقوق خصوصی، گروه حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 استادیار، گروه حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 استادیار، گروه حقوق خصوصی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jlq.2022.339336.1007653چکیده
حل یک مجهول قضایی مستلزم حصول علم و معرفت نسبت به وقایع خارجی مرتبط و مؤثر در دعواست. دادرس برای نیل به معرفت و قناعت وجدانی نسبت به وقایع خارجی با یک فرایند روانی، منطقی و حقوقی مواجه است. ایجاد باور و اعتقاد صحیح برای دادرس از جنبۀ روانی مستلزم شناخت مبادی و مراحل تشکیل یک باور موثق است. دادرس در فرایند تحصیل باور و اعتقاد قضایی از جنبۀ روانی و منطقی تابع مقررات خاصی نبوده و فقط ملزم به رعایت اصول و قواعد عام معرفتشناسی است. این مرحله از فرایند دادرسی جزء مقولات معرفتشناسی است. پژوهش حاضر بهصورت تحلیلی و توصیفی درصدد است ضمن بررسی و تحلیل قواعد معرفتشناسی اثبات در دادرسیهای مدنی، روش رسیدن به اعتقاد و علم قضایی معتبر و عوامل مؤثر بر آن را از جنبۀ روانی و منطقی بررسی و واکاوی کرده و معیاری برای سنجش اعتبار و صدق اعتقاد قضایی ارائه نماید.