مطالعه آزمایشگاهی تأثیر عرض پی، تراکم خاک ماسهای و مقدار فشار بر نشست شالوده نواری
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
3 استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22075/jtie.2022.24827.1564چکیده
در پژوهش حاضر، با استفاده از مدل فیزیکی، به بررسی رفتار شالوده واقع بر خاک ماسهای تحت بارگذاری استاتیک و تأثیر عوامل مختلف روی رفتار خاک پرداخته شده است. در این تحقیق آزمایشگاهی، تأثیر عرض پی، تراکم خاک ماسهای و مقدار سربار بر نشست شالوده نواری مورد بررسی قرار گرفته است. مصالح خاکی مورد استفاده، ماسه متوسط بد دانهبندی شده است. مدل شالوده نواری دارای عرض 5، 5/7 و 10 سانتیمتر و طول 34 سانتیمتر است. برای بهدست آوردن نمونهی همگن با تراکم نسبی مشخص و تکرارپذیری شرایط آزمایشگاهی، روش بارش ماسه انتخاب شده است. سیستم بارگذاری بهصورت هوای فشرده است که قابلیت اعمال بار یکنواخت و استاتیک را داراست. رابطه نشست نسبی نهایی با عرض شالودههای واقع بر خاک ماسهای با تراکم متوسط بهصورت خطی بوده و با ازدیاد عرض شالوده، پی در نشست نسبی نهایی کمتری به ظرفیت باربری نهایی خود میرسد. مقدار نشست شالوده واقع بر خاک ماسهای با تراکم متوسط، حدود 10 درصد بیشتر از شالوده واقع بر خاک ماسهای متراکم است. رفتار خاک تا فشار حدود 50 درصد ظرفیت باربری نهایی بهصورت ارتجاعی خطی است. رابطه فشار- نشست پی نواری تا حدود 5 درصد عرض پی، خطی است. گسیختگی برشی کلی در نشست نسبی حدود 12 تا 14 درصد اتفاق میافتد، به همین دلیل، پیشنهاد میشود برای تعیین ظرفیت باربری نهایی پی نواری واقع بر خاک ماسهای، مقدار فشار نظیر 12 درصد، ملاک عمل قرار گیرد.