تحلیل فضایی آسیبپذیری سکونتگاههای جمعیتی در برابر زلزله (پژوهش موردی: شهرستان دنا)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان
doi
10.22111/jneh.2017.3281چکیده
یکی از خطرات طبیعی که بسیاری از شهرهای جهان، از جمله کشور ما را تهدید میکند، زمین لرزه است. در این میان شهرستان دنا با توجه به وجود گسلهای فعال، نقاط لرزه خیز، عدم رعایت استانداردها، توسعه فیزیکی نامناسب و غیره، از این قاعده مستثنی نمی باشد. هدف از پژوهش حاضر، پهنهبندی فضایی شهرستان دنا از نظر خطر زلزله و شناسایی سکونتگاههای شهری و روستایی و بخش های واقع در پهنه های با خطر بالای زلزله میباشد. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که، 79/11 درصد، معادل 33/124 کیلومتر مربع از کل شهرستان دنا، دارای خطر لرزه خیزی بسیار بالا و 40/27 درصد، معادل 83/288 کیلومتر مربع، دارای خطر لرزهخیزی بالایی است. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که 23/411 کیلومتر مربع، معادل 32 درصد از کل شهرستان دنا، دارای خطر لرزهخیزی کم میباشد. همچنین بر اساس نتایج پژوهش، شهر پاتاوه از نظر میزان خطر لرزهخیزی دارای خطر زلزله در سطح نسبتاً کم، و شهر سی سخت از نظر خطر لرزهخیزی، دارای خطر لرزهخیزی زیادی است و محدودههای اطراف این شهر درمعرض خطر لرزهخیزی بسیار بالا قرار دارند. همچنین 17/12 درصد از آبادیها و روستاهای شهرستان دنا در پهنه با خطر بالا، 97/33 درصد، در پهنه با خطر متوسط، 25/35 درصد در پهنه با خطر کم و همچنین 29 روستا، معادل 58/18درصد از سکونتگاههای روستایی و آبادیها در پهنه بدون خطر زلزله قرار دارند. همچنین بیشترین مساحت بخش مرکزی در پهنه خطرپذیری زیاد و بسیار زیاد به مساحت 215 کیلومتر مربع، و بیشترین مساحت بخش پاتاوه، در محدوده خطر لرزهخیزی بالایی قرار دارد که معادل 278 کیلومتر مربع میباشد. بررسی راهبردی حاصل از پژوهش، نشان از نقش حاکم ماتریس قوت با وزن 204/0 در ربع اول و استراتژی ST با وزن 203/0 دارد.