ارزیابی آزمایشگاهی ترک خوردگی حرارتی در قیر و مخلوط آسفالتی اصلاح شده با نانو سیلیکا
نویسندگان
1 دکتری راه و ترابری، آخیز گستر تمیم ایرانیان، آمل
2 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
doi
10.22075/jtie.2022.26165.1587چکیده
اصلاح قیر با استفاده از افزودنیها یکی از راههای بهبود خصوصیات و مشخصات عملکردی قیر و مخلوط آسفالتی میباشد. نانو مواد ازجمله جدیدترین فناوریهاست، که در علوم مختلف به سرعت در حال پیشرفت است. مزایای فراوان این فناوری سبب گردیده که محققان حوزه روسازی آن را در بهبود خصوصیات مخلوط آسفالتی مورد استفاده قرار دهند. ترکخوردگی حرارتی یکی از متداولترین خرابیها در راهها میباشد. با توجه به وجود ارتباط خرابی خستگی و شیارشدگی در قیر و مخلوط آسفالتی در دماهای میانی و بالا و فقدان مطالعات در زمینه ترک خوردگی حرارتی در دمای پایین، ارزیابی ارتباط بین پارامترهای ترک خوردگی حرارتی در قیر و مخلوط آسفالتی حائز اهمیت میباشد. بدین منظور از تست رئومتر تیرچه خمشی (BBR) برای قیرها و تست نیم دایره خمشی SCB)) برای آسفالت استفاده شد. هدف این تحقیق بررسی رفتار قیر و مخلوط آسفالتی اصلاح شده با نانو سیلیکا میباشد. نتایج حاکی از بهبود مقاومت مخلوط آسفالتی اصلاح شده با نانواکسید سیلیکا در برابر ترک خوردگی و مدول برجهندگی حدود 6/1 و 4/1 برابر بود. شاخص مرنبط با حساسیت رطوبتی مخلوط های آسفالتی نیز حدود 7% نسبت به نمونه شاهد افزایش داشت. با این حال نتایج تست قیر حاکی از کاهش عملکرد قیرهای اصلاح شده با نانو سیلیکا در دماهای پایین دارد. نتایج چقرمگی در تست SCB برای مخلوط آسفالتی با نتایج تست BBR در قیر همخوانی دارد. پیوندهای کششی تست FTIR و افزایش سفتی در مخلوط آسفالت از عوامل تاثیرگذار در بهبود رفتار قیرهای اصلاحشده با نانوسیلیکا نسبت به نمونه شاهد میباشد.