جانمایی پایگاههای پشتیبانی مدیریت بحران با استفاده از تکنیک AHP و GIS؛ (مطالعه موردی: شهربابک)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 کارشناس ارشد شهرسازی، برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان
doi
10.22111/jneh.2017.3147چکیده
برای کاهش آسیبپذیری شهر در برابر بحرانهایی نظیر زلزله، سیل و سایر بحرانهای طبیعی و غیرطبیعی تنها توجه به ایمنی و مقاومت ساختمان و رعایت اصول مهندسی ساختمان، کفایت نمیکند بلکه لازم است مدیریت بحران به عنوان یکی از حیاتیترین سطوح مدیریت، وارد امور شهری گردد. از آنجا که مکانیابی در چهارچوب کاربری زمین معنا پیدا میکند و در حقیقت عملی است جهت گزینش علمی و اصولی مکانی برای کاربری مورد نظر، ضروری است تا با تأکید بر نحوه استقرار و همجواری کاربریهای شهری، گامی مؤثر در جهت کنترل و مهار بحران برداشت. منظور از این پژوهش جانمایی پایگاههای پشتیبانی مدیریت بحران شهر بابک با در نظر گرفتن پارامترها و عوامل موثر مکانی شهر بابک میباشد. برای این منظور ابزار و فنون پیشرفتهای ابداع شدهاند تا در خدمت تحلیل کاراتر برنامهریزی شهری قرار گیرند. از اینرو مکانیابی پایگاه پشتیبان مدیریت بحران شهربابک، با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) جهت وزندهی معیارها، همپوشانی شاخص (IO) جهت تلفیق لایهها و سیستمهای اطلاعات جغرافیایی (GIS) الگوی مکانیابی بهینه پایگاه پشتیبان مدیریت بحران را در تحقیق حاضر ارائه نموده است. ماهیت تحقیق حاضر به لحاظ هدف کاربردی و روش تحقیق توصیفی – تحلیلی- تجربی است. در این مسیر معیارهای بکار گرفته شامل کارایی، سازگاری، ایمنی و ویژگیهای محیطی شهربابک میباشد. نتایج عمومی این پژوهش نشان میدهد 16.9 درصد از کل مساحت شهربابک شامل اراضی کاملا نامطلوب جهت احداث پایگاه پشتیبان مدیریت بحران ، 41.7 درصد اراضی با مطلوبیت ضعیف، 18.6 درصد اراضی با کیفیت بیتفاوت، 21.2 درصد اراضی نسبتا مطلوب و 1.6 درصد طبقه کاملا مطلوب را به خود اختصاص داده است. همچنین نقشه پیشنهادی جانمایی پایگاه پشتیبان مدیریت بحران شهربابک و کاربریهای ضروری مجاور این کاربری در نقشه کاربری اراضی پیشنهادی آمده است.