تاثیر عصاره شیرین‌بیان بر عملکرد رشد بره‌های پرواری، فراسنجه‌های تخمیر و جمعیت پروتوزوآیی شکمبه

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه.

2 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه.

3 دانشیارگروه علوم دامی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه.

doi
10.22059/jap.2023.351466.623716
چکیده

اثر افزودن عصاره شیرین‌بیان (عصاره) بر عملکرد رشد، فراسنجه­های تخمیر و جمعیت پروتوزآیی شکمبه در بره­های پرواری با استفاده از 28 راس بره نر مهربان با وزن 1/75±36/45 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و هفت تکرار بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد (جیره پایه بدون عصاره شیرین‌بیان) و سه تیمار به‌ترتیب شامل جیره پایه+ پنج، 10 و 25 میلی‌گرم عصاره شیرین‌بیان به‌ازای هر کیلوگرم ماده خشک جیره بود. جیره پایه بره­ها 30 درصد کاه و70 درصد کنسانتره بود که به‌صورت مصرف در حد اشتها در اختیار دام قرار داده ­شد. بره‌های تغذیه‌شده با  جیره­­های حاوی 25 میلی‌گرم عصاره، افزایش وزن روزانه بیش‌تر و ضریب تبدیل بهتری داشتند (0/05>P). افزودن 25 میلی‌گرم عصاره سبب افزایش pH مایع شکمبه شد (0/05>P). کل گاز تولیدی در بره­های دریافت‌کننده پنج و 25 میلی‌گرم عصاره  بیش‌تر از سایر گروه‌ها بود (0/05>P). تولید متان تحت تأثیر افزودن عصاره به جیره قرار نگرفت. تغییرات انرژی قابل متابولیسم، ماده آلی تجزیه شده و اسیدهای چرب فرّار برآوردشده در جیره‌های حاوی پنج و 25 میلی‌گرم عصاره بیش‌تر از سایر تیمارها بود (0/05>P). جمعیت کل پروتوزوآیی شکمبه و هم‌چنین تعداد انتودینه با تغذیه جیره‌های حاوی عصاره کاهش یافت (0/05>P)، اما شمار پروتوزوآیی ایزوتریشیدا افزایش یافت. براساس نتایج این پژوهش، افزودن 25 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره شیرین­بیان به جیره، فرایند متابولیسم شکمبه و عملکرد بره­های پرواری را بهبود بخشید، اما بر میزان تلفات انرژی به شکل متان اثری نداشت.