فلسفة ویتگنشتاین و برنامة فلسفه برای کودکان (P4C)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فلسفة غرب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
2 استادیار گروه فلسفة تعلیم و تربیت، دانشگاه تربیت معلم تهران
doi
چکیده
در این نوشتار سعی بر این بوده تا به مؤلفههایی از اندیشة ویتگنشتاین دوم که جایگاه نظری موجهی در برنامة فلسفه برای کودکان دارد پرداخته شود. چهار مؤلفة مهم در این پژوهش «زبان»، «دیدن و توصیف»، «بازیهای زبانی»، و «معنا» است. نگرش پراگماتیستی ویتگنشتاین دوم به این مقولهها را میتوان در ساختار و شاکلهبندی برنامهای کاربردی در عرصة تعلیم و تربیت واکاوی کرد. متیو لیپمن و همکارانش با طرح برنامهای که کودکان را با تفلسف و پرسشورزی آشنا میکند، بهشکل کاملاً انضمامی، پرداخت نوینی از این مؤلفهها را آشکار کردهاند. با بررسی ویژگیها و اهداف این طرح در چهارچوب این مؤلفهها میتوان نگاهی انضمامیتر را بین بنیانهای نظری و عرصههای کاربردی طرح فلسفه برای کودکان جستوجو کرد. سه سؤال عمده در این پژوهش مطرح میشود که با روشی تحلیلی ـ توصیفی درصدد پاسخ بدانها برآمدهایم.