‎ ‎‏ صدور اوراق بهادار مبتنی بر دارایی فکری ‏ ‏«مطالعۀ مقایسه‌ای با بازار سرمایه آمریکا»‏

نویسندگان

1 استاد گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ‏تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، حقوق تجارت و سرمایه گذاری بین الملل دانشکدۀ حقوق و علوم ‏سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران‏

3 دانش‌آموختۀ دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ‏تهران، ایران

doi
10.22059/jlq.2022.323029.1007537
چکیده

     تجاری‌سازی اموال فکری از مشکلات همیشگی مالکان این دارایی‌هاست، بنابراین استفاده از روش‌های جدید به‌ویژه تأمین نقدینگی از طریق اوراق بهادار مبتنی بر اموال فکری همواره مورد توجه بوده است. نوشتار حاضر با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و مطالعۀ تطبیقی ضمن بررسی جنبه‌های حقوقی تبدیل دارایی‌هایی فکری به اوراق بهادار، در پی پاسخگویی این پرسش است که آیا بنابر ظرفیت حقوق داخلی امکان استفاده از این روش وجود دارد و اینکه برای کدام دسته از اموال فکری، ظرفیت بیشتری در تأمین مالی با این روش وجود دارد و چالش‌های حقوقی موجود کدام است؟ در نهایت ملاحظه شد ضمن تأیید امکان تبدیل اموال فکری به اوراق بهادار، انتشار اوراق بهادار مبتنی بر اختراعات و علامت‌های تجاری در ایران ظرفیت اجرایی بالایی دارد، لیکن برقراری الزامات قانونی به‌منظور ارزش‌گذاری دقیق و الزام به استفاده از خدمات مؤسسات اعتباری، امری اجتناب‌ناپذیر است و به تدوین برخی مقررات الزام‌آور نیاز دارد.