تأثیر نوآوری باز واردشونده بر عملکرد نوآوری از طریق تحلیل نقش‌ میانجی‌ استراتژی نوآوری و تسهیم دانش

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی، دانشگاه نور هدایت شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان) ، اصفهان، ایران

3 دانش ‌آموخته دکتری مدیریت صنعتی، دانشگاه نور هدایت شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 دانشجوی دکتری مدیریت فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران

doi
10.22054/jks.2020.55903.1377
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر نوآوری باز واردشونده بر عملکرد نوآوری از طریق تحلیل نقش­ میانجی­ استراتژی نوآوری و تسهیم دانش در در شرکت فولاد مبارکه اصفهان بوده است. پژوهش حاضر از لحاظ روش تحقیق، همبستگی و از لحاظ هدف، از نوع کاربردی بود. ابزار پژوهش براساس پرسش­نامه ­های استاندارد عملکرد نوآوری قاسمی(1396)، نوآوری باز واردشونده لیشتنتالر(2009)، استراتژی نوآوری رجب ­زاده(1396) و تسهیم دانش خسروجردی(1395) بوده است که پس از سنجش روایی(همگرا، واگرا، اکتشافی و تأییدی) و پایایی(آلفای کرونباخ و ترکیبی)، از طریق مشارکت 98 نفر از مدیران شرکت فولاد مبارکه اصفهان که با روش نمونه­ گیری تصادفی و از طریق فرمول کوکران، انتخاب شدند، اجرا گردید. روش تجزیه‌و‌تحلیل اطلاعات، در دو سطح توصیفی و استنباطی و از طریق نرم­ افزارهای «SPSS25» و «SmartPLS3» اجرا شد. یافته ­های پژوهش نشان داد، بیشترین ضریب بتا(β=0.736) مربوط به مسیر نوآوری باز واردشونده به تسهیم دانش بوده است، همچنین تسهیم دانش و استراتژی نوآوری به­ طور­کامل، رابطه بین نوآوری باز واردشونده و عملکرد نوآوری را به ­صورت مستقیم(با مقدار 367/0)، به­ صورت غیرمستقیم(با مقدار 381/0) و به­ صورت کلی(با مقدار 748/0) میانجی­ گری نموده است.