ارزیابی آزمایشگاهی مخلوطهای SMA حاوی الیاف نخل خرما، تهسیگار و درصدهای مختلف تراشه آسفالت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
doi
10.22075/jtie.2021.23954.1546چکیده
آسفالت با استخوانبندی سنگدانهای (SMA) یک مخلوط با دانهبندی گسسته است که شامل درصد زیاد درشتدانه، قیر و فیلر میباشد. در مخلوط SMA، به دلیل وجود قیر زیاد و نیاز به جلوگیری ازخارج شدن آن از مخلوط در زمان حمل و نقل آسفالت، به ماده جذب کننده قیرکه نقش تثبیتکنندگی نیز دارد، نیاز میباشد. در این تحقیق، از الیاف نخل خرما، تهسیگار و تاپسل (الیاف سلولزی رایج) استفاده شد. به منظور کاهش هزینهها و حفظ محیطزیست، از تراشه آسفالت در ساخت مخلوطهای SMA استفاده شد. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر الیاف نخل خرما بهعنوان الیاف دورریز بومی و الیاف تهسیگار بهعنوان یک مادهی آلاینده محیطزیست و درصدهای مختلف وزنی تراشه آسفالت در مخلوط SMA بود. بدین منظور، به بررسی خصوصیات ریزش، حساسیت رطوبتی و شیارشدگی مخلوطهای SMA تهیه شده با این مواد، با استفاده از آزمایشهای سبد ریزش قیر، مقاومت کششی غیرمستقیم و مسیر چرخ هامبورگ پرداخته شد. نتایج حاکی از آن است که در آزمایش ریزش قیر، مخلوطهای آسفالتی حاوی الیاف تهسیگار عملکرد بهتری را در مقایسه با مخلوطهای حاوی دو الیاف دیگر نشان دادند. نتایج آزمایشهای کشش غیرمستقیم و شیارشدگی نشان داد که با افزایش درصد تراشه آسفالت، مقاومت کششی غیرمستقیم افزایش و عمق شیار کاهش مییابد. حساسیت رطوبتی نمونههای حاوی 15% تراشه و الیاف نخل خرما از سایر مخلوطها کمتر بود. گرچه در شیار شدگی، نمونههای حاوی الیاف تاپسل عملکرد بهتری داشتند، اما عملکرد نمونههای حاوی الیاف نخل خرما و تهسیگار نیز قابل قبول بود. میتوان گفت که الیاف نخل خرما و الیاف تهسیگار در کنار تراشه آسفالت میتوانند عملکرد خوبی در بهبود خصوصیات مخلوطهای حاوی تراشه آسفالت از خود بهجای بگذارند. این الیاف میتوانند جایگزین خوبی برای الیاف گرانقیمت مانند تاپسل باشند و در کنار استفاده از تراشه در مخلوط میتوانند مخلوطی مقاوم و با دوام عرضه دهند.