تعیین مقدار مناسب استفاده از ترکیب سرباره ریزدانه و درشت‌دانه بر اساس خصوصیات مکانیکی مخلوط‌های آسفالتی با استفاده از روش سطح پاسخ

نویسندگان

1 استاد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

2 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

3 دانشیار، بخش قیر و آسفالت، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران

4 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران

doi
10.22075/jtie.2021.22664.1516
چکیده

استفاده از پسماند تولیدات صنعتی، مانند سرباره فولاد، در صنعت راه‌سازی، جهت کاهش استفاده از مصالح سنگی و همچنین مزایای زیست‌محیطی ناشی از استفاده مجدد از آنها اهمیت زیادی دارد. تحقیقات در خصوص استفاده از سرباره فولاد به‌عنوان جایگزین مصالح سنگی در روسازی­های آسفالتی به سبب بهبود برخی از خصوصیات اصلی این مخلوط­ها برای سالیان متمادی انجام گرفته است. در این تحقیقات، سرباره به‌صورت کلی (شامل ریزدانه و درشت‌دانه با درصد یکسان) و یا به‌صورت درشت‌دانه جایگزین مصالح سنگی گردیده است. اما از آنجا که برخی از خصوصیات مخلوط­های آسفالتی با تغییر مصالح ریزدانه یا ترکیبی متفاوت از ریزدانه و درشت‌دانه نسبت به جایگزینی هم‌زمان و یکسان هر دو، تأثیرات متفاوتی را نشان می­دهند، در این تحقیق، به بهینه‏یابی درصد استفاده از مصالح سرباره در اندازه ریزدانه و درشت‌دانه با استفاده از روش پاسخ سطح پرداخته شده است. در همین راستا، طرح­های اختلاط متفاوتی از این جایگزینی با استفاده از آزمایش­های مدول برجهندگی، مقاومت مارشال، کشش غیرمستقیم و حساسیت رطوبتی بررسی شده­اند. نتایج آزمایش‌های انجام ‌گرفته و تحلیل آنها، نوع رفتار ریزدانه و درشت‌دانه را در مخلوط­های آسفالتی مشخص کرده و در نهایت برای هر آزمایش، مدل پیشنهادی بر اساس شرایط تحقیق مشخص شده است.