ارزیابی مشخصات رئولوژی و قیرزدگی باقیمانده قیرهای امولسیون اصلاحشده با پلیمر به روشهای مختلف ساخت
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علموصنعت ایران، تهران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه پیام نور تهران شمال، تهران
4 دانشجوی دکتری، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه پیام نور تهران شمال، تهران
doi
10.22075/jtie.2020.20509.1459چکیده
در سالهای اخیر، مطالعات مختلف توجه خود را بر روش ساخت قیر امولسیونی بهمنظور بالا بردن ویژگی آسفالت سرد متمرکز کردهاند. بر این اساس، اصلاح قیرهای امولسیونی با پلیمر به خاطر بهبود بعضی ویژگیها همچون حساسیت دمایی، شکلپذیری و مقاومت در برابر قیرزدگی برای آسفالتهای سرد بسیار مناسب است. در حالت کلی، فرمولاسیون قیرهای امولسیونی اصلاحشده پلیمری به نحوه اضافه کردن لاتکس به قیر امولسیونی بستگی دارد. بر این اساس، در این تحقیق، قیر امولسیون پلیمری اصلاحشده بر پایه روشهای مختلف تولید شامل اختلاط در آسیاب کلوئیدی (حین اختلاط محلول امولسیفایری و قیر)، پیشاختلاط با محلول امولسیفایری و پساختلاط با قیر امولسیونی در حضور دو نوع امولسیفایر ساخته شدند. نتایج نشان داد که روش پیشاختلاط پلیمر در قیر امولسیون نوع 2 و روش حین اختلاط در قیر امولسیون نوع 1 در ویژگیهای فیزیکی قیر همچون ویسکوزیته سی بولت فیورل، نقطه نرمی و درجه نفوذ و البته ویژگیهای رئولوژی قیر همچون مدول مختلط، زاویه فاز و نمره عملکرد سطحی نسبت به سایر روشهای اصلاح پلیمری، عملکرد بهتری داشته است. در نتیجه، نوع امولسیفایر نیز در انتخاب روش ساخت قیر امولسیون پلیمری نقش مهمی دارد. لذا، فرایند طراحی جهت بهینهسازی ساخت قیر امولسیون پلیمری برای هر نوع امولسیفایر متفاوت است.
