فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: متیونین مهم‌ترین اسید آمینه ضروری موردنیاز پستانداران بوده و برای سنتز پروتئین به منظور رشد، تولید پروتئین شیر، نگهداری، بازسازی بافت ها و تولیدمثل استفاده می‌شوند. متیونین محافظت شده به‌تنهایی و یا در ترکیب با لیزین باعث افزایش عملکرد حیوان می‌شود. آبستنی دوقلویی یکی از مهمترین عوامل در افزایش قابل توجه نیاز به‌انرژی و پروتئین قابل متابولیسم در میش ها و عامل اصلی افزایش خطر ابتلا به ناهنجاری های مختلف متابولیکی از جمله مسمومیت آبستنی است. عدم تامین مقادیر کافی گلوکز در اواخر آبستنی می تواند ضمن افزایش استفاده از اسیدهای آمینه در فرایند گلوکونئوژنزیس، می تواند منجر به ایجاد کمبود ثانویه پروتئین و اسیدهای آمینه ضروری از جمله متیونین شود. به نظر می‌رسد بررسی اثر استفاده از متیونین محافظت شده در سطوح مختلف پروتئین قابل متابولیسم جیره برای دستیابی به حداکثر عملکرد مفید باشد. بنابراین هدف از این تحقیق بررسی تاثیر استفاده از متیونین محافظت شده در شکمبه در سطوح مختلف پروتئین قابل متابولیسم جیره‌ بر عملکرد میش‌های آبستن قزل و بره‌های متولد شده در دوره انتقال می‌باشد.مواد و روش‌ها: این آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی در قالب آزمایش فاکتوریل 2×2 با استفاده از 40 رأس میش قزل هتروزیگوت برای ژن‌های Fecb با آبستنی دوقلویی حاصل از همزمان سازی فحلی در فصل تولیدمثلی تایید شده با دستگاه اولتراسونوگرافی با میانگین سنی 36±2 ماه و میانگین وزن ‌(kg 2/3±56) انجام شد. طرح آزمایشی در یک دوره‌ی 74 روزه از 44 روز قبل از زایش موردانتظار تا 30 روز پس از زایش (14روز عادت‌پذیری به جیره های آزمایشی و محل انجام آزمایش، 30 روز قبل از زایش و 30 روز پس از زایش) انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- جیره با پروتئین قابل متابولیسم در حد نیاز بدون متیونین محافظت شده، 2- جیره با پروتئین قابل متابولیسم در حد نیاز به همراه 6 گرم متیونین محافظت شده، ۳- جیره با 10 درصد پروتئین قابل متابولیسم بیشتر از حد نیاز و بدون متیونین محافظت شده، ۴- جیره با 10 درصد پروتئین قابل متابولیسم بیشتر از حد نیاز به همراه 6 گرم متیونین محافظت شده بودند. نمونه‌ی خون وریدی میش‌ها و بره‌ها با استفاده از لوله‌های خلا حاوی هپارین و ترکیبات ضد متابولیسم بی هوازی گلوکز از طریق ورید وداج، 4 ساعت پس از مصرف خوراک وعده صبح، به صورت هفتگی در طول دوره آزمایش، به منظور اندازه‌گیری فرآسنجه‌های خونی گرفته شد. به منظور بررسی فراسنجه های تخمیر شکمبه‌ای، نمونه‌ی مایع شکمبه، 4 ساعت پس از مصرف خوراک در روز سی‌ام بعد از زایش با استفاده از روش سوند مری گرفته شد. نتایج: گوارش‌پذیری پروتئین خوراک در میش‌های مصرف‌کننده خوراک حاوی پروتئین در حد نیاز، کمترین مقدار بود(05/0>P). گوارش‌پذیری الیاف نامحلول در شوینده خنثی با افزودن متیونین محافظت‌شده به جیره نسبت به تیمارهای فاقد مکمل متیونین افزایش معنی‌داری نشان داد (05/0>P). عملکرد میش‌ها تحت تاثیر تیمارها تفاوت معنی‌داری نشان داد(05/0>P). وزن تولد بره‌ها و میزان شیرتولیدی در تیمار حاوی 10 درصد پروتئین قابل متابولیسم بیشتر از نیاز به همراه 6 گرم متیونین محافظت‌شده، افزایش معنی‌داری نسبت به سایر تیمارها نشان داد (05/0>P). غلظت پروتئین کل و آلبومین در میش‌های تغذیه‌شده با جیره‌های پروتئین 10 درصد بیش از نیاز به همراه 6 گرم متیونین محافظت‌شده بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0>P). استات در مایع شکمبه میش‌های تغذیه‌شده با جیره دارای پروتئین در حد نیاز و بدون متیونین محافظت‌شده بیشترین و در میش‌های تغذیه‌شده با جیره دارای 10 درصد پروتئین و بدون متیونین محافظت‌شده کمترین مقدار بود (05/0>P).نتیجه‌گیری: بطور کلی می‌توان نتیجه گرفت که افزودن متیونین محافظت شده در جیره‌ی میش‌های قزل دوقلوآبستن در دوره‌ی انتقال با بهبود متابولیت‌های خونی و شکمبه‌ای سبب افزایش تولید شیر و همچنین عملکرد حیوان می‌شود. هرچند نیازمند مطالعات بیشتر در این زمینه می‌باشد..