طراحی مدل ارزیابی اثر نهایی سیاست در آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
5 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و الهیات، دانشـگاه شهید باهنر کرمان، ایران
doi
10.22059/jppolicy.2023.95720چکیده
هدف از تحقیق حاضر، طراحی مدل ارزیابی اثر نهایی سیاست در آموزش عالی ایران است. در این پژوهش با مطالعه عمیق، مبانی نظری و پیشینه های موجود در ابعاد داخلی و خارجی بررسی شد. جامعه آماری پژوهش از بین سیاستگذاران نظام آموزش عالی، متخصصین، مدیران و مسئولین حوزه آموزشعالی و کارشناسان سیاستگذاری آموزش عالی انتخاب شدند. در این بخش تا رسیدن به اشباع نظری از روش نمونه گیری هدفمند از نوع زنجیرهای یا گلوله برفی استفاده و مصاحبهها انجام شد. براساس یافته های تحقیق؛ هدفگذاری، تحقیق و پژوهش وآموزش به عنوان شرایط علّی از طریق اثر نهایی سیاست در آموزشعالی بر مقوله های راهبردی مزیت رقابتی، تدوین و اجرای سیاست، کیفیت سیاست و عمل، مدیریت منابع، ارتباطات و هماهنگی، استراتژی، شفافیت و پاسخگویی و مدل های کارآمد اثر میگذارند و با در نظر گرفتن مقوله های محیطی و مداخله گر منجر به پیامدهای سرعت عمل، عملکرد توسعه و رشد، اثربخشی، تغییر و تحول و تاثیر اجتماعی می شوند.
