تأثیر باکتری در خود ترمیمی بتن زیستی با افزایش مقاومت فشاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده فنی ومهندسی، دانشگاه سمنان، سمنان
2 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
doi
10.22075/jtie.2021.21387.1480چکیده
بتن یکی از پرکاربردترین مصالح تولیدی در دنیا است. ترکخوردگی در بتن مسئلهی شایعی است که در اثر مقاومت کششی نسبتاً کم آن رخ میدهد. ترکهای ایجاد شده در بتن، دلیل اصلی کاهشدوام و عمر مفید سازههای بتنی هستند. ترمیم مناسب و بهموقع ریزترکهای اولیه بهمنظور جلوگیری از گسترش آنها در بتن و کاهش هزینههای زیاد تعمیر و نگهداری، امری ضروری است. به همین منظور، روشهای خودترمیمی توسعه یافتهاند. افزودن میکروارگانیسمها در نسبتهای اختلاط بتن و تولید بتن زیستی یک استراتژی هوشمند و سازگار با محیطزیست برای ترمیم ترکهای بتن است ویک موضوع جدید و نوآوری در صنعت بتن محسوب میشود. گونههای باکتریایی مقاوم در شرایط محیطی سخت و خشن بتن، نظیر باسیلوسها، با تولید رسوب کربنات کلسیم طی یک فرآیند هیدراتاسیون مستمر، میتوانند با پر کردن ریزترکهای تازه تشکیلشده، بتن را ترمیم نمایند.هدف مقاله حاضر، شناسایی گونهی باکتری مؤثر، و میزان تأثیر آن بر خواص مقاومتی بتن، بهعنوان یک عامل ترمیمکننده است. نتایج حاکی از آن است که تغییرات ایجاد شده در خصوصیات مقاومتی بتن زیستی با افزودن باکتری باسیلوس سوبتیلیس در غلظت ، مقاومت فشاری را 24/24 درصد افزایش داده و همچنین، دوام بتن را به کمک فرآیند خودترمیمی باکتریایی بهبود میبخشد.