تأثیر باکتری در خود ترمیمی بتن زیستی با افزایش مقاومت فشاری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری راه‌ و ترابری، دانشکده فنی ومهندسی، دانشگاه سمنان، سمنان

2 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 استاد دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

doi
10.22075/jtie.2021.21387.1480
چکیده

بتن یکی از پرکاربردترین مصالح تولیدی در دنیا است. ترک‌خوردگی در بتن مسئله­ی شایعی است که در اثر مقاومت کششی نسبتاً کم آن رخ می­دهد. ترک­های ایجاد شده در بتن، دلیل اصلی کاهشدوام و عمر مفید سازه­های بتنی هستند. ترمیم مناسب و به‌موقع ریزترک­های اولیه به‌منظور جلوگیری از گسترش آنها در بتن و کاهش هزینه­های زیاد تعمیر و نگهداری، امری ضروری است. به همین منظور، روش­های خودترمیمی توسعه یافته­اند. افزودن میکروارگانیسم­ها در نسبت­های اختلاط بتن و تولید بتن زیستی یک استراتژی هوشمند و سازگار با محیط‌زیست برای ترمیم ترک­های بتن است ویک موضوع جدید  و نوآوری  در صنعت بتن محسوب می­شود. گونه­های باکتریایی مقاوم در شرایط محیطی سخت و خشن بتن، نظیر باسیلوس­ها، با تولید رسوب کربنات کلسیم طی یک فرآیند هیدراتاسیون مستمر، می‌توانند با پر کردن ریزترک‌های تازه تشکیل‌شده، بتن را ترمیم نمایند.هدف مقاله حاضر، شناسایی گونه­ی باکتری مؤثر، و میزان تأثیر آن بر خواص مقاومتی بتن، به‌عنوان یک عامل ترمیم­کننده است. نتایج حاکی از آن است که تغییرات ایجاد شده در خصوصیات مقاومتی بتن زیستی با افزودن باکتری باسیلوس سوبتیلیس­ در غلظت   ، مقاومت فشاری را 24/24 درصد افزایش داده و همچنین، دوام بتن را به کمک فرآیند خودترمیمی باکتریایی بهبود می­بخشد.