مقایسه آزمایشگاهی تاثیر استفاده از نانوسیلیس و ژئوگرید بر رفتار خستگی مخلوط آسفالتی گرم
نویسندگان
1 کارشناس ارشد راهوترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
3 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
doi
10.22075/jtie.2020.20962.1466چکیده
تمرکز روی اقداماتی با هدف تقویت و بهبود لایه آسفالتی به منظور افزایش عمر روسازی، اهمیت بسزایی دارد. از جمله روشهای افزایش عمر روسازی بتن آسفالتی در برابر خرابیهای سازهای که در این تحقیق به آنها پرداخته شده است شامل رویکرد اصلاح مخلوط آسفالتی (با استفاده از نانو سیلیس) و همچنین رویکرد تسلیح آسفالت (با استفاده از ژئوگرید) میشود. در این پژوهش بر اساس نتایج حاصل از آزمایشهای صورتگرفته، به بررسی میزان افزایش عمر خستگی این دو رویکرد و مقایسه آنها با عمر خستگی نمونههای شاهد پرداخته شده است. به منظور تعیین عمر خستگی مخلوطهای آسفالتی از آزمایش خستگی تیرچه خمشی در شرایط کرنش ثابت (در 3 سطح 500، 700 و 900 میکروکرنش) بهره گرفته شده است. نتایج نشان میدهند که عمر خستگی برای هر دو نمونه مخلوطهای آسفالتی اصلاحشده با نانو سیلیس و تسلیحشده با ژئوگرید افزایش مییابد؛ برای مثال، در سطح کرنش 500 میکروکرنش، 5 درصد نانو سیلیس حدود193.9 درصد (معادل 2.94 برابر) و یک لایه ژئوگرید حدود 212.4 درصد (معادل 3.12 برابر) عمر خستگی را نسبت به نمونههای شاهد افزایش میدهند. همچنین مخلوطهای آسفالتی تسلیحشده با ژئوگرید در سطح کرنشهای مذکور، به ترتیب حدود 6.5 درصد (معادل 1.06 برابر)، 61 درصد (معادل 1.61 برابر) و 1.8 درصد (معادل 1.02 برابر) افزایش عمر خستگی مخلوط نسبت به نمونههای اصلاحشده با نانو سیلیس گردیدند.