پاسخ خستگی روسازی بتن آسفالتی نیمه گرم حاوی سنگدانههای سیلیسی و آهکی اصلاح شده با افزودنی نانو ماده ارگانوسیلان به روش انرژی تلف شده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی، دانشگاه پیام نور تهران شمال، تهران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه شمال، آمل
3 دانشیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه پیام نور تهران شمال، تهران
4 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه امیرکبیر، تهران
doi
10.22075/jtie.2020.21538.1486چکیده
مقاومت در برابر خستگی یکی از مهمترین خصوصیات مصالح آسفالتی میباشد که در طراحی روسازی از اهمیت ویژهای برخوردار است. روسازی با گذشت زمان به دلیل عبور بارهای ترافیکی و قرار گرفتن در معرض شرایط محیطی مختلف، دچار خرابی میشود. ترکهای ناشی از خستگی در لایههای آسفالتی به عنوان معیاری در روشهای طراحی پذیرفته شده است. آزمایشهای مختلفی برای مدلسازی آزمایشگاهی استفاده میشود که از میان آنها آزمایش تیر خستگی چهار نقطهای بهترین تطابق را با شرایط میدانی دارد. در این مطالعه تاثیر افزودنی زایکوترم بر عملکرد خستگی مخلوطهای آسفالتی نیمه گرم مورد ارزیابی قرار گرفت. ارزیابی عمر خستگی به روش انرژی تلف شده و ارتباط پارامترهای انرژی و روش سنتی (کاهش 50 درصدی مدول سفتی) از دیگر اهداف این پژوهش است. در این مطالعه از دو نوع مصالح سنگی آهکی و سیلیسی، قیر خالص 70-60 و افزودنی زایکوترم به مقدار 1/0 درصد نسبت وزنی قیر استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که افزودن 1/0 درصد زایکوترم، باعث بهبود عمر خستگی مخلوطهای آسفالتی نیمه گرم شد. مخلوطهای حاوی سنگدانه آهکی نسبت به مصالح سیلیسی عملکرد بهتری در برابر خستگی داشت. همچنین ارتباط بسیار خوبی میان پارامترهای انرژی و عمر خستگی بدست آمد. آزمون ANOVA فریدمن نشان داد که تفاوت معناداری بین پارامترهای تشخیص عمر خستگی(Nf50، NS*N، NER)و PV مخلوطهای مختلف وجود دارد.