فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به موازات توسعه خطوط باری سنگین و پرسرعت، چالش مهم نگهداری و تعمیر بالاست دراین خطوط همواره مطرح بوده است. گرچه هزینه احداث خطوط بالاستی در مقایسه با خطوط بدون بالاست کمتر است و لیکن مساله حذف لایه بالاست و یا تثبیت آن به روشهای گوناگون از جمله موضوعات مهم تحقیقات زیرسازی ریلی در دهه اخیر به شمار می رود. در این تحقیق با هدف جایگزینی بخشی از لایه بالاست در بخش زیر تراورس با خاک بستر تثبیت شده، امکان پذیری استفاده از نوع جدیدی از روسازی بدون بالاست مطرح شده است. در این راستا با استفاده از مصالح رسی تهیه شده از بستر راه آهن ارومیه – مراغه و افزودن درصدهای مختلفی از ماده شیمیائی تثبیت کننده به مصالح بستر، نمونه های مختلفی ساخته شده و تحت آزمایشات مختلفی اعم از تراکم، CBR، مقا.مت فشاری و مقاومت کششی قرار گرفته و نهایتا نتیجه گیری شده است که افزودن این ماده با درصد بهینه باعث کاهش رطوبت بهینه به میزان 31 درصد و افزایش مقاومت فشاری،کششی و برشی به ترتیب به میزان به میزان 46 و 20 و 67 درصد گردیده است. در گام دوم نمونه های تثبیت شده با درصد های مختلف ماده RRP تحت آزمایش سیکلیک تک محوری قرار داده شده و رفتار نشست- تعداد سیکل آنها تحت فشار معادل بار بهربرداری راه آهن در100000 سیکل مورد بررسی قرار گرفته است. به عنوان نتیجه این بخش با لحاظ افزایش سختی و کاهش نشست، نمونه با درصد ماده تثبیت کننده و از لحاظ میرایی نمونه با 1.52E-02 درصد ماده تثبیت کننده بهترین عملکرد را داشته و به ترتیب باعث 28 درصد کاهش نشست و 25 درصدافزایش میرایی شده اند. در مجموع با لحاظ نتایج آزمایشات استاتیکی و دینامیکی و مسائل اقتصادی مقدار به عنوان درصد بهینه قابل استفاده ماده افزودنی به منظور تثبیت بستر انتخاب شده است.