مطالعه گنبد آتشفشانی بهلول داغی و تأثیر آن بر مورفولوژی منطقه شمال تبریز
نویسندگان
1 استاد/دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشجوی دکتری/دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22111/jneh.2017.3143چکیده
مخروطهای آتشفشانی از اشکال تأثیرگذار سطح زمین هستند که ارتباط زیادی با ساختارهای پوسته مانند گسلها، چینخوردگیها و ... دارند. گنبد آتشفشانی بهلولداغی در 20 کیلومتری شمال تبریز و از نظر پهنهبندی ساختمانی، در پهنه ایران میانی و در زیرپهنه البرز-آذربایجان واقع است. محدوده گنبد مورد مطالعه، به دلیل عوارض تکتونیکی فعال و لرزهخیزی بالا، از نقاط بحرانی است و لازمه مقابله با مخاطرات آن، شناسایی اشکال سطحی زمین با هدف پی بردن به ماهیت، علل پیدایش و آثار ژئومورفولوژیک ناشی از آن است که میتواند زمینه را برای برنامهریزی جهت زندگی بهتر انسانها فراهم آورد. ازآنجاکه بهلولداغی با ارتفاع 2227 متر در شمال کلانشهر تبریز، نقش برجستهای را در مورفولوژی پرعارضه کنونی منطقه دارد، در این پژوهش سعی شده با استفاده از روشهای میدانی و کتابخانهای، ماهیت و علل خروج این عارضه و تأثیر آن بر مورفولوژی منطقه شمال تبریز بررسی شود. در این راستا از ابزارهایی نظیر نقشههای توپوگرافی، زمینشناسی، عکسهای هوایی و ماهوارهای و نیز دادههای آزمایشگاهی استفاده شده است. یافتههای حاصل از مشاهدات عینی و تجزیهوتحلیل کتابخانهای نشان میدهد که حرکات کششی و فشارشی تکتونیک فعال آذربایجان(که از آغاز همگرایی صفحات قارهای عربی و اوراسیا در 30میلیون سال پیش ناشی میشود)، بهویژه در پلیو-کواترنر منجر به گسیختگیهای ژرف و گسلش شدید منطقه شده، شرایط خروج ماگما از نقاط ضعیف تکتونیکی را فراهم نموده است. گنبد بهلولداغی نیز از خطواره گسلهای آلمانداغ و شوردره، که بهموازات گسل شمال تبریز (NTF) کشیده شدهاند، بیرون آمده است. این مخروط با کنار زدن لایههای رسوبی میوسن، توانسته علاوه بر تغییر الگوی زهکشی منطقه، بهعنوان منبعی برای تولید رسوب نواحی پاییندست (مخروط واریزه، افتانها و ...) عمل کند. همچنین خروج این توده، موجب نوسان لایههای رسوبی افقی و تمایل آنها بهطرف رأس گنبد شده و باعث گسیختگی و ایجاد سطوح ضعیف در برابر سیستمهای فرسایشی و تشدید مورفودینامیک منطقه شده است.