نظریهپردازی در علوم سیاسی و سیاستگذاری عمومی (بخش اول)
نویسندگان
1 دانشیار سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jppolicy.2023.92984چکیده
این مقاله در پی تشریح ملاحظات فنی نظریهپردازی است تا بتواند زمینه تولید علم را برای پژوهشگران فراهم نماید. یکی از دستاوردهای این مقاله وجه آموزشی آن و روشنگری نسبت به وجه سلسله مراتبی و مجموعهای نظریهپردازی است. واژه «تئوری» در زبانشناسی کهن فرانسوی به معنای دسته است. همچون دستههای نظامی که یک رژه هماهنگ را به نمایش میگذارند و به گاه مواجهه نظامی یکدیگر را حمایت میکنند، نظریه نیز دستهای از گزارههاست که یکدیگر را برای توضیح و تبیین پدیدهها به صورتی هماهنگ یاری میدهند. وجه دیگر این مقاله، شناسایی نظریههای سیاستی در ذیل نظریههای علوم اجتماعی از سویی و نظریههای سیاستگذاری عمومی از سوی دیگر است.