بازخوانی انتقادی سیاستگذاری رفتاری؛ تأملاتی برای بهره‌گیری از الگویی نوظهور در سیاستگذاری عمومی

نویسندگان

1 استادیار مدیریت دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری سیاستگذاری دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران

doi
10.22059/jppolicy.2023.92987
چکیده

هدف اصلی سیاست‌های عمومی، ‌تغییر رفتار عموم مردم در راستای منافع عمومی‌است. در رویکردهای سنتی سیاستگذاری، عمدتاً با استفاده از سازوکارهای اجبار و از طریق ابلاغ دستورالعمل‌ها و یا بهره‌گیری از سازوکارهای اقتصادی مانند تغییر قیمت و وضع مالیات، اهداف سیاست‌ها پیگیری می‌شد. اما در سال‌های اخیر، الگوهای ارائه شده در «سیاستگذاری رفتاری» به سمت استفاده از روش‌های پیچیده‌تری رفته‌اند که ضمن کنترل و جهت‌دهی به رفتارهای اجتماعی،‌ رضایت بیشتر شهروندان را نیز به دنبال داشته باشند. اما استفاده از این الگو در سیاستگذاری با انتقاداتی همراه بوده است. هدف این مقاله شناسایی و تبیین دقیق این چالش‌ها است. نتایج این تحقیق که بر اساس تحلیل مضمون آثار این حوزه انجام شده است نشان می‌دهد که  چالشهای‌ مهمی، کارآمدی این الگوی سیاستگذاری را تهدید می‌نماید که آنها را می‌توان تحت دو عنوان کلی چالش‌های رویکرد قیم‌مآبی و چالش‌های مختص سازوکارهای رفتاری در نظر گرفت.