مطالعۀ تطبیقی اعتبار شرط تحدید تجارت در حقوق ایران، انگلیس و آمریکا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران (پردیس ارس)
2 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه تهران (پردیس فارابی)
doi
10.22059/jlq.2021.292710.1007304چکیده
بنابر رایجترین مصداق، شرط تحدید تجارت شرطی است که طی آن، مشروطعلیه تعهد میکند از انجام فعالیتهای تجاری در زمان یا مکان مشخصی امتناع ورزد تا از منافع تجاری متعهدله حمایت شود؛ اما این شرط نباید مغایر با «حقوق قراردادها»، «حقوق رقابت»، «حقوق حمایت از مصرفکننده» و قوانین موضوعه باشد. علاوهبر مطرح بودن این مفهوم در این رشتهها، شرط تحدید تجارت در حقوق ایران را میتوان از دیدگاه «شروط ضمن عقد» و «حق سلب حقوق از خود» نیز بررسی کرد که شرط اصلی اعتبار آن، «در زمرۀ شروط باطل قرار نداشتن» و «سالب کلی حق نبودن» است. با نگاهی بر مقررههای کامنلا و بهویژه حقوق انگلیس و آمریکا نیز میتوان گفت بهرغم احترام زیاد به اصل اساسی آزادی اراده و آزادی قراردادها، بهطور اساسی شرط تحدید تجارت در حقوق این کشورها مجاز شمرده نمیشود، مگر آنکه جزئی باشد، از منفعت مشروع و متعارفی حمایت کند و مخالف با منافع عمومی و قوانین خاص نباشد. این تحقیق به روش تحلیلی و توصیفی و بر مبنای مطالعه کتابخانهای انجام گرفته است.