تأثیر سیاست های فضایی در توسعۀ پایدار شهرهای بیابانی

نویسندگان

1 دکترای برنامه ‏ریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس

2 دکترای جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jhgr.2021.327992.1008352
چکیده

محیط زندگی بشر همواره تحت‏ تأثیر اقلیم بوده و خواهد بود. شهرها از جمله محیط ‏هایی هستند که از نظر اقلیمی متفاوت ‏اند و برنامه ‏ریزی ‏های محیطی ویژه برای مدیریت آن‏ها احساس می‏ شود. مطالعۀ اثرگذاری تصمیمات سیاسی در فضای جغرافیایی شهرها با تأکید بر عنصر اقلیم در توسعه و پایداری آن‏ها تأثیر اساسی دارد. بنابراین، روابط متقابل سیاست و فضا در شهر از موضوعات مهم مورد بررسی جغرافی ‏دانان عصر حاضر است. برای بررسی این روابط، درک شرایط جغرافیای طبیعی بسیار حائز اهمیت است. شهرها از نظر اقلیمی مختلف‏ اند و دارای ویژگی‏ های اقتصادی، اجتماعی، و سیاسی و زیست ‏محیطی خاص خود می‏ باشند. در این مقالة کاربردی، با روش توصیفی- تحلیلی با تکیه بر اسناد و منابع کتابخانه ‏ای سعی بر آن است که، علاوه بر ویژگی ‏های شهرهای بیابانی، نوع سیاست ‏های فضایی در این شهرها بررسی شود. سؤال مطرح‏ شده در اینجا این است که شرایط جغرافیایی طبیعی شهرهای بیابانی به ‏ویژه آب و هوا در نوع و روش سیاست‏ ها و سیاست‏گذاری مدیران شهری چه اثری دارد؟ نتایج تحقیق نشان می‏ دهد نوع و روش سیاست‏ های فضایی در شهرهای کویری و بیابانی با توجه به شرایط جغرافیای طبیعی متفاوت از سایر شهرهاست. بنابراین، شهرهای کویری و بیابانی دارای شرایط و استعدادهای خاصی هستند و با اینکه دارای محدودیت‏ هایی نسبت به سایر شهرها می ‏باشند، شرایط اقلیمی دارای نقش بنیادی در تدوین و اجرای سیاست ‏های متنوع در این شهرها در جهت رسیدن به توسعه و پایداری است.