تحلیل پیامدهای همه ‏گیری کرونا بر اقتصاد روستایی

نویسندگان

1 استاد جغرافیا و برنامه‏ ریزی روستایی، دانشگاه تهران، دانشکدة جغرافیا

2 کارشناس ‏ارشد جغرافیا و برنامه ‏ریزی روستایی

doi
10.22059/jhgr.2022.336178.1008431
چکیده

با توجه به اصول جغرافیای اقتصادی، قانون محدودیت‏ها از مهم‏ترین و چشم‏گیرترین قوانین جغرافیای اقتصادی است؛ بدین‏سان که گاهی محیط فیزیکی محدودیت‏هایی در مکان زیست موجودات زنده فراهم می‏آورد و زمانی نیز بستر مساعدی برای فعالیت‏های مختلف انسان و پرورش و تولید محصولات گوناگون تهیه می‏کند. از جملة این محدودیت‏ها می‏توان به بحران‏های طبیعی و انسانی مانند سیل، زلزله، آتش‏سوزی، خشک‏سالی، طوفان، بیماری‏های مسری، جنگ، و تحریم اشاره کرد. در طول تاریخ زندگی جوامع بشری، بیماری‏ها به ‏طرق مختلف بر زندگی فردی و اجتماعی انسان‏ها تأثیر داشته‏اند. بُعد اقتصادی زندگی انسان نیز از این تأثیر مستثنا نبوده است و زمانی‏ که این بیماری‏ ها جنبة همه‏ گیری داشته باشند وسعت بحران ایجادشده نیز بسیار زیاد خواهد بود. پژوهش یادشده با هدف بررسی تأثیر پاندمیک کرونا بر اقتصاد روستایی انجام شده است که از نظر هدف جزو تحقیقات کاربردی است و بر اساس ماهیت و روش تحقیق توصیفی است. جامعة آماری موردمطالعه همة نقاط روستایی در سطح جهان است که از بین آن‏ها دو کشور هند و کانادا به‏عنوان نمونه انتخاب شده‏ اند. نتایج حاکی از آن است که هزینه ‏های تحمیل‏ شده در اثر اپیدمی کرونا و همچنین کاهش تولید و عرضه در سطح داخلی و خارجی ناشی از آن می ‏تواند اقتصاد را با تورم‏ های بالاتر و رشدهای اقتصادی پایین ‏تر مواجه کند؛ درواقع، کرونا با تأثیر بر زنجیرة تأمین، تقاضا، و نقدینگی بر بنگاه ‏ها و با تأثیر بر عرضة نیروی کار، مصرف کالاها و خدمات، و به‏ویژه با کاهش درآمد مصرف‏ کنندگان و تولیدکنندگان محصولات کشاورزی، گردشگری، و صنایع‏ دستی در کوتاه ‏مدت و بلندمدت بر اقتصاد روستا تأثیرگذار است.