تحلیل پیامدهای همه گیری کرونا بر اقتصاد روستایی
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، دانشکدة جغرافیا
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی
doi
10.22059/jhgr.2022.336178.1008431چکیده
با توجه به اصول جغرافیای اقتصادی، قانون محدودیتها از مهمترین و چشمگیرترین قوانین جغرافیای اقتصادی است؛ بدینسان که گاهی محیط فیزیکی محدودیتهایی در مکان زیست موجودات زنده فراهم میآورد و زمانی نیز بستر مساعدی برای فعالیتهای مختلف انسان و پرورش و تولید محصولات گوناگون تهیه میکند. از جملة این محدودیتها میتوان به بحرانهای طبیعی و انسانی مانند سیل، زلزله، آتشسوزی، خشکسالی، طوفان، بیماریهای مسری، جنگ، و تحریم اشاره کرد. در طول تاریخ زندگی جوامع بشری، بیماریها به طرق مختلف بر زندگی فردی و اجتماعی انسانها تأثیر داشتهاند. بُعد اقتصادی زندگی انسان نیز از این تأثیر مستثنا نبوده است و زمانی که این بیماری ها جنبة همه گیری داشته باشند وسعت بحران ایجادشده نیز بسیار زیاد خواهد بود. پژوهش یادشده با هدف بررسی تأثیر پاندمیک کرونا بر اقتصاد روستایی انجام شده است که از نظر هدف جزو تحقیقات کاربردی است و بر اساس ماهیت و روش تحقیق توصیفی است. جامعة آماری موردمطالعه همة نقاط روستایی در سطح جهان است که از بین آنها دو کشور هند و کانادا بهعنوان نمونه انتخاب شده اند. نتایج حاکی از آن است که هزینه های تحمیل شده در اثر اپیدمی کرونا و همچنین کاهش تولید و عرضه در سطح داخلی و خارجی ناشی از آن می تواند اقتصاد را با تورم های بالاتر و رشدهای اقتصادی پایین تر مواجه کند؛ درواقع، کرونا با تأثیر بر زنجیرة تأمین، تقاضا، و نقدینگی بر بنگاه ها و با تأثیر بر عرضة نیروی کار، مصرف کالاها و خدمات، و بهویژه با کاهش درآمد مصرف کنندگان و تولیدکنندگان محصولات کشاورزی، گردشگری، و صنایع دستی در کوتاه مدت و بلندمدت بر اقتصاد روستا تأثیرگذار است.