بررسی مفهوم کودکی در سیاست‌های فرهنگی بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای ایران

نویسندگان

1 دانشیار علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 استاد جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

4 دانشیار جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22059/jppolicy.2023.91402
چکیده

اینکه چه خوانشی از کودک در سیاست‌های بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای مدنظر می‌باشد، مسئله اصلی این پژوهش بوده‌است. برای این منظور و طبق منطق مطالعات کیفی با روش نمونه‌گیری هدفمند و نظری از بینِ اسناد و آیین‌نامه‌های سیاستی و کلان بنیاد، سخنرانی‌ها و اظهارنظرهای مسئولین بنیاد و مصاحبه با کارکنان بنیاد و کارشناسان این حوزه، جمع‌آوری داده‌ها انجام شد. برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. یافته‌ها مؤید کمرنگ بودن نقش کودک در سیاست‌های بنیاد بود، اما خوانشی از کودکی که در معرض خطراتی از سوی بازی‌ها می‌باشد، مشهود است. کودکی که باید مورد مراقبت، نظارت و آموزش قرار گیرد تا از خطرات ارزشی، مذهبی، امنیتی و سیاسی دور بماند. عمده نگاه بنیاد متوجه کودک رسمی و مطلوب است. دوگانه فرصت/تهدید از دوران کودکی در سیاست‌های بنیاد ملموس بوده و سیاست‌های این نهاد قصد دارد کودکی مقاوم در برابر تهاجمات فرهنگی، امنیتی و سیاسی بسازد که بتواند از مرزهای فرهنگی و ارزشی جامعه دفاع کند.