مطالعۀ تطبیقی چالشها و راهکارهای بکارگیری ارزهای رمزنگاریشدۀ دیجیتالی در نظام حقوقی ایران و آمریکا
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری
doi
10.22059/jlq.2021.284096.1007243چکیده
با ابداع فناوری رمزنگاری دادهای امروزه ابزارهای الکترونیکی جدیدی در حوزۀ بازارهای پولی پدید آمدهاند که امکان تبادل مبالغ عظیمی از وجه را در قالب دادهپیامهای الکترونیکی پدید آوردهاند. یکی از این ابزارها ارزهای رمزنگاریشدۀ دیجیتالی است. ارزهای رمزنگاریشده به دو گونه تقسیم میشوند. گونۀ نخست توسط حاکمیت کشورها تولید میشود و گونۀ دوم توسط ماینرها از بسترهای نامتمرکز استخراج میشود. بهسبب تفاوت ماهیتی این ارزها با ارز رسمی کشورها در تبادل در بازارهای پولی، امکان تلقی عنوان ارز به این ابزارها با چالشهایی مواجه است. در آمریکا مسئلۀ موجود حسابرسی تبادل ارزهای مجازی است که پیشبینی تشریفات تخصیص مجوز به متقاضیان، مسئلۀ حلشده است. اما در ایران، بهسبب عدم ارائۀ تعریف مشخصی از ارز نه نمیتوان این ابزارها را جزو دایرۀ شمول ارز تلقی کرد و نه میتوان با توسل به اصولی مانند اصل حاکمیت اراده و تلقی ابزارهای مزبور بهعنوان کالا در مبادلات، امکان استفاده از ظرفیت آنها در بازارهای پولی یا سرمایه را فراهم آورد. ازاینرو پیشبینی سیاستگذاریهای صحیح قانونی و اجرایی در جهت ارائۀ تعریف مشخصی از ارز، مکانیسم تبادل، اعتبارسنجی حقوقی، الزامات قانونی و پیشبینی مراجع صلاحیتدار نظارتی جزو الزامات نظام حقوقی ایران در راستای بهکارگیری این ارزهاست.