سیاستگذاری خارجی آمریکا در برابر ایران در دوره تنش‌زدایی با شوروی (دتانت): نسبت کلان - نظریات با خط‌مشی‌های سیاسی

نویسندگان

1 استادیار مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jppolicy.2023.91410
چکیده

سیاست تنش‌زدایی با شوروی موسوم به دتانت که نقطه کانونی سیاست خارجی نیکسون-کیسینجر به شمار می‌آمد، رویکرد کلانی بود که تا سال پایانی ریاست جمهوری کارتر ادامه داشت. این مقاله به روش تحلیلی توصیفی و گردآوری کتابخانه‌ای و اسنادی درپی بررسی نسبت میان کلان- نظریه‌ها و خط مشی های موردی سیاست خارجی آمریکا در مورد ایران در این دوره کلیدی است که از طریق این پرسش به پژوهش گذاشته شده است که نسبت میان نظریات کلان و خطی‌مشی‌های موردی سیاست خارجی دولت‌های آمریکا، از نیکسون تا کارتر، در قبال ایران چگونه تعریف می‌شود؟ فرضیه این مقاله مبتنی بر این گزاره است که این نسبت با بهره‌گیری از رویکرد جان اریکسون در سه ساحت کاربردی، مفهومی و نمادین قابل مقوله‌بندی است. بر اساس نگرش جان اریکسون که این مقاله از آن بهره می‌جوید، کلان- نظریه‌ها معمولاً توصیه‌های خاص موردی را ارائه نمی‌کنند. آنها نقشه‌های راه کلی را ارائه می‌دهند، ادراک محیطی از جهان را مفهومینه می‌سازند و همچنین کارکردی نمادین دارند.