بررسی رفتار ترکخوردگی مخلوطهای آسفالتی با بهکارگیری مدلسازی ناهمگن
نویسندگان
1 دانشجو دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
2 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
3 استاد دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22075/jtie.2019.16511.1350چکیده
در این مطالعه، با مدلسازی غیرهمگن، رفتار رشد ترکخوردگی مخلوط آسفالتی بررسی میگردد. بدین منظور، ابتدا نمونههای آسفالتی با استفاده از الگوریتم تولید و توزیع تصادفی سنگدانهها ایجاد میشوند. سپس، این نمونههای آسفالتی بهصورت عددی مورد تحلیل قرار گرفته و پارامترهای شکست مخلوط آسفالتی محاسبه میگردند. در ادامه، تأثیر توزیع سنگدانهها، مدول الاستیسیته سنگدانهها، ضریب پواسون سنگدانهها، مدول الاستیسیته ماستیک، ضریب پواسون ماستیک و بارگذاری تحت مودهای ترکیبی بر پارامترهای شکست مورد ارزیابی قرار میگیرد. نتایج نشان میدهد که مدلسازی غیرهمگن بهصورت محسوسی پاسخهای مکانیکی مخلوط آسفالتی را تحت تأثیر قرار میدهد. موقعیت نوک ترک تأثیر بهسزایی بر مقدار و علامت ضرایب شدت تنش دارد. بهطوری که اگر نوک ترک در ناحیه ماستیک قرار داشته باشد، ضریب شدت تنش مودIدر مدلسازی همگن کمتر از مدلسازی غیرهمگن خواهد بود. در حالی که اگر نوک ترک در سنگدانههاقرار داشته باشد، مقدار ضریب شدت تنش مدلسازی غیرهمگن بیشتر از مدلسازی همگن میگردد.