بررسی چشمانداز سیاستگذاری بازاریابی سیاسی در ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت بازاریابی دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران
2 استادیار مدیریت بازرگانی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری مدیریت بازاریابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jppolicy.2022.88051چکیده
اگرچه قریب به پنج دهه از آغاز پژوهشهای بازاریابی سیاسی در جهان و دو دهه در ایران می گذرد لکن همواره مسیر پژوهش ها نیاز به آسیب شناسی دارد. بررسیها نشان میدهد جایگاه علمی و عملی بازاریابی سیاسی در ایران، مطلوب نیست و برای اثربخشی بیشتر نیاز است تا ویژگیهای آنها به شیوه علمی احصا گردد. در همین راستا، مرور انتقادی پژوهش های بازاریابی سیاسی در ایران، توصیههای سیاستی و پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی اهداف این مقاله را تشکیل میدهند. برای دستیابی بدین اهداف از روش مرور نظام مند با رویکرد انتقادی استفاده شد تا ضمن توصیف ویژگی های این پژوهش ها، نتایج کاربردی آن برای سیاستگذاریها به دست آیند. یافتهها نشان می دهند که 4 محور قابل بهبود (شامل موضوعات محدود و پرتکرار، دیدگاه سطحی، عدم توجه به تحولات نظری و حضور کمرنگ پژوهشگران سایر رشته ها) و 3 نقطه قوت (شامل مفاهیم نوظهور، نگرش راهبردی و فرآیندی، و مسئله محوری و نگرش بومی) برای پژوهشهای ایرانی بازاریابی سیاسی قابل بیان است.
