مطالعه انتقادی الگوهای مشارکت در آموزش و پرورش

نویسندگان

1 دانشیار مطالعات برنامه ریزی درسی و آموزشی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشیار مدیریت آموزشی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشیار جامعه شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22059/jppolicy.2022.87952
چکیده

مشارکت در آموزش و پرورش چه در مفهوم پردازی نظری و چه در عمل، از برخی تنگ‌نگری ها و بی توجهی به مفاهیم اصیل انسانی رنج می‌برد که برای تحول در عمل، احتیاج به نوآوری و تحول‌بخشی در مفهوم پردازی دارد. این پژوهش با هدف شناسایی سازه‌های مغفول در الگوهای مشارکت آموزش و پرورش، به مطالعه انتقادی رویکردهای جهانی حاکم بر مشارکت در آموزش و پرورش پرداخته است. نقد توسّعی از مجموعه روش های ذیل کاوشگری فلسفی روش پژوهش در نقد طبقه بندی های حاکم بر مشارکت مورد استفاده قرار گرفته است. آنچه در تمامی رویکردهای مشارکت در هر دو طبقه بندی مورد غفلت واقع شده است، توجه به مفاهیم استقلال ملی، عدالت و مصالح تربیتی است. الگوهای جایگزین برای مشارکت در آموزش و پرورش، اگر به این مفاهیم توجه نداشته باشند، مشارکت موفقی نخواهند داشت و بی عدالتی، وابستگی سیاسی در قالب استعمار فرانو و تهی شدن تعلیم و تربیت از ارزش های تربیتی، گسترده‌تر خواهد شد.