فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

توت‌فرنگی به‌دلیل داشتن بافت نرم و حساسیت فراوان به پاتوژن‌ها عمر انباری کوتاهی دارد. ازجمله راه‌های نامناسب برای افزایش ماندگاری آن استفاده از ‌‌ترکیبات شیمیایی مصنوعی و ضدقارچی می‌باشد که اثر سوء بر سلامت مصرف‌کننده و محیط‌زیست بر جا می‌گذارند‌. این پژوهش جهت بررسی اثر پوشش‌دهی با کیتوزان و نانوفیبر کیتوزان ‌بر عمر انباری و برخی ویژگی‌های کمی و کیفی میوه‌ی توت‌فرنگی رقم پاروس طی نگهداری در انبار سرد، در قالب یک آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار انجام گرفت‌. فاکتور اول تیمار‌ها (به‌صورت 2 دقیقه غوطه‌وری) در 5 سطح شامل شاهد خشک، آب مقطر، کیتوزان 0.5 درصد، نانوفیبر کیتوزان 0.2 درصد و نانوفیبر کیتوزان 0.5 درصد و فاکتور دوم زمان انبارداری در 5 سطح شامل: صفر، 5، 10، 15 و 20 روز بود‌. نمونه‎‌ها پس از خشک شدن، در ظروف ‌یک‌بار مصرف پلاستیکی بسته‌بندی و در دمای 4 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 85 تا 90 درصد نگهداری شدند‌. نتایج نشان داد میوه‌های تیمار شده با 0.5 درصد نانوفیبر کیتوزان، سفتی بافت، TSS، ویتامین ث، آنتوسیانین و فنل کل و فعالیت آنتی‌اکسیدانی بالاتری نسبت به میوه‌های شاهد طی دوره انبار داشتند. هم‌چنین درصد پوسیدگی در میوه‌های تیمار شده با 0.5 و 0.2 درصد نانوفیبر کیتوزان به‌ترتیب 61 درصد و 55 درصد کمتر از میوه‌های شاهد بود. براساس نتایج این مطالعه، پوشش نانوفیبر کیتوزان می‌تواند به‌عنوان یک پوشش دوست‌دار محیط زیست در کنترل پوسیدگی توت‌فرنگی و حفظ کیفیت آن در انبار مورد‌استفاده قرار بگیرد.