فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور بررسی اثر الگو‌های کشت مخلوط و تلقیح مایکوریزا بر عملکرد و شاخص‌های سودمندی آفتابگردان (Helianthus annus L.) و گوار (Cyamopsis tetragonoloba L.)، یک آزمایش فاکتوریل در بهار 1397 در مزرعه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. عوامل آزمایشی شامل سطوح مایکوریزا (تلقیح و عدم تلقیح) و نسبت‌های کاشت (100 درصد آفتابگردان)، (100 درصد گوار)، (75 درصد آفتابگردان + 25 درصد گوار)، (25 درصد آفتابگردان + 75 درصد گوار) و (50 درصد آفتابگردان + 50 درصد گوار) بودند. اثر نسبت‌های کشت و تلقیح مایکوریزا بر صفات مورد‌بررسی معنی‌دار بود. بالاترین نسبت برابری زمین (1.34) به تیمار 50 درصد آفتابگردان + 50 درصد گوار تعلق داشت. ترکیب 75 درصد آفتابگردان + 25 درصد گوار پایین‌ترین شاخص رقابت برای آفتابگردان، و در نسبت 75 درصد گوار + 25 درصد آفتابگردان پایین‌ترین شاخص رقابت برای گوار به‌دست آمد. بالاترین درصد نیتروژن علوفه (2.34 درصد) از تیمار 25 درصد آفتابگردان + 75 درصد گوار و عدم تلقیح مایکوریزا به‌دست آمد. بیش‌ترین درصد فیبرخام آفتابگردان از تیمار عدم تلقیح مایکوریزا از نسبت 50 درصد آفتابگردان + 50 درصد گوار با میانگین 0.45 حاصل شد. بیش‌ترین و کم‌ترین عملکرد علوفه خشک به‌ترتیب از تیمار 75 درصد آفتابگردان + 25 درصد گوار (2699 کیلوگرم در هکتار) و تیمار 100 درصد گوار (827 کیلوگرم در هکتار) حاصل شد. به‌طورکلی، به‌نظر می‌رسد کشت مخلوط آفتابگردان و گوار می‌تواند سبب افزایش کمیت و کیفیت علوفه تولیدی شود که در صورت تکرار نتایج می‌توان از نسبت 75 درصد آفتابگردان همراه با 25 درصد گوار در این زمینه استفاده نمود.