اثر سیلیکات پتاسیم بر انتقال مجدد در گاودانه (.Vicia ervilia L)

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانش‌آموخته دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 استادیار، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشجوی دکتری، گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

doi
10.22084/ppt.2024.28853.2122
چکیده

امروزه استفاده از سیلیس به‌عنوان یک عنصر مفید برای بهبود رشد گیاهان مطرح است که با تنظیم پاسخ‌های فیزیولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی، موجب بهبود وضعیت گیاه می‌شود. به‌منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف سیلیکات پتاسیم (شاهد (آب مقطر)، دو، سه، چهار و پنج در هزار) بر عملکرد گیاه گاودانه، آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. نتایج نشان داد، بیش‌ترین عملکرد دانه و زیست‌توده در تیمار محلول‌پاشی پنج در هزار و چهار در هزار سیلیکات پتاسیم بود که به‌ترتیب نسبت به شاهد 28 و 44 درصد افزایش داشت. علاوه براین، بیش‌ترین ارتفاع گیاه، تعداد شاخه فرعی و وزن هزار دانه در تیمار محلول‌پاشی پنج در هزار سیلیکات پتاسیم مشاهده شد. نتایج نشان داد که عملکرد دانه به‌ترتیب با تعداد شاخه فرعی (**0.51=r) و وزن هزاردانه (**0.65=r) و زیست‌توده (**0.46=r) همبستگی مثبت و معنی‌داری داشت. در آزمایش حاضر، همبستگی مثبت و معنی‌دار عملکرد دانه با وزن هزاردانه نشان می‌دهد که فرایند انتقال و تسهیم فراورده‌های فتوسنتزی به مخزن به‌طور مستقیم با منبع در ارتباط است؛ بنابراین توانایی بالا در تولید زیست‌توده می‌تواند به افزایش تولید شاخه فرعی در بوته و درنهایت افزایش عملکرد دانه منجر شود.

کلیدواژه‌ها