اثر تیمارهای پوترسین و آب گرم روی برخی خصوصیات بیوشیمیایی میوه‌ی توت‌فرنگی، رقم پاروس در طول انبارداری

نویسندگان

1 استادیار، گروه صنایع غذایی، دانشکده علوم و صنایع غذایی بهار، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

4 استاد گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22084/ppt.2024.29346.2129
چکیده

توت‌فرنگی یکی از میوه‌هایی است که به‌دلیل داشتن مزه و عطر و طعم منحصر به فرد، موردپسند و علاقه فراوان مردم دنیاست. این میوه سرشار از مواد مغذی مانند آنتی اکسیدان‌ها، اسیدهای آمینه و ویتامین‌ها می‌باشد. در این تحقیق تأثیر غلظت‌های مختلف پوترسین و دماهای مختلف آب روی برخی از ویژگی‌های بیوشیمیایی میوه توت‌فرنگی رقم پاروس به ‌صورت آزمایش فاکتوریل (دارای دو فاکتور) در قالب طرح کاملاً تصادفی و در سه تکرار بررسی شد. فاکتور اول شامل 4 تیمار پوترسین (صفر "شاهد"، 0.5، 1 و 2 میلی‌مولار) و 4 تیمارآب گرم (25 "شاهد"، 45، 50 و 55 درجه سلسیوس) و فاکتور دوم نیز زمان انبارمانی (صفر "شروع انبارداری"، 3، 6، 9، 12 و 15 روز) بود. صفات اندازه‌گیری شده شامل اسیدیته قابل تیتراسیون، اتیلن، تنفس، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی، مالون دی‌آلدئید و فنل کل بود. ارزیابی ویژگی‌های ذکر شده طی 15 روز انبارداری به شرح فوق انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش تنفس، مالون دی‌آلدئید، کاهش مصرف اسیدهای آلی و افزایش اتیلن طی دوره انبارمانی در نمونه‌های تیمار شده به‌طور معنی‌داری کم بود. در نمونه‌های تیمار شده با پوترسین ظرفیت آنتی‌اکسیدانی ابتدا افزایش و سپس کاهش نشان داد. هم‌چنین پوترسین باعث افزایش فنل کل شد. افزایش تنفس، اتیلن، مالون دی‌آلدئید و کاهش مصرف اسیدهای آلی طی دوره انبارمانی در نمونه‌های تیمار شده با پوترسین به‌طور معنی‌داری کم بود. در نمونه‌های تیمار شده با آب گرم، میزان فنل کل و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی طی دوره انبارمانی افزایش نشان داد.