تأثیر وجود سنگ بستر بر ارتعاشات ناشی از خطوط زیرزمینی در تونلهای تک و دوقلو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه علم و صنعت ایران
2 دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشگاه علم و صنعت- دانشکده مهندسی راه اهن
doi
10.22075/jtie.2018.15724.1334چکیده
یکی از پارامترهای تأثیرگذار بر ارتعاشات ناشی از خطوط زیرزمینی، وجود سنگ بستر زیر لایه خاکی است. امواج منتشر شده از تونل با رسیدن به مرز لایه بستر و بازگشت مجدد آنها به داخل لایه بالایی باعث تغییر در پاسخ محیط میشود. در این مقاله، با استفاده از مدلهای المان محدود دوبعدی با در نظر گرفتن لایه خاکی بالای سنگ بستر، به بررسی تأثیر این پارامتر بر ارتعاشات رسیده به سطح زمین در تونلهای تک و دوقلو پرداخته شده است. با در نظر گرفتن مدولهای الاستیسیته مختلف در محدوده مدول الاستیسیته خاک و سنگ برای لایه بالایی و سنگ بستر، تأثیر این پارامتر بر ارتعاشات دریافت شده در سطح زمین تعیین شده است. در نهایت، با افزایش عمق سنگ بستر، تأثیر آن در عمقهای مختلف بررسی شده و با استفاده از پوش رسم شده، تأثیر آن در فواصل مختلف از تونل نشان داده شده است. نتایج نشان میدهد که مدول الاستیسیته خاک لایه بالایی نسبت به مدول الاستیسیته سنگ بستر تأثیر بیشتری بر نتایج تعیین شده دارد. برای تونل تک و تونلهای دوقلو، تأثیر وجود سنگ بستر در فواصل دور بیشتر بوده و باعث تغییر نتایج به دست آمده در بالای تونل و در فاصله 30 متری از تونل به ترتیب حدود dB2 و dB7 نسبت به محیط هموژن می گردد.