تحلیل اکتشافی عوامل مؤثر بر احساس ناامنی در فضاهای سبز شهری (نمونة موردی: پارک های ناحیه ای شهر یزد)
نویسندگان
1 دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه میبد، میبد، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه میبد، میبد، ایران
doi
10.22059/jhgr.2020.278047.1007887چکیده
امروزه، مقولة امنیت شهری بهویژه در فضاهای عمومی مانند پارکها و فضاهای سبز، که همواره مأمنی برای آرامش و تفریح شهروندان است، حائز اهمیت بسیاری است. زیرا شهروند در مقصد مورد نظر اگر احساس امنیت نکند، گذران اوقات فراغتش را در خانه، به رفتن به فضاهای سبز، ترجیح خواهد داد. در پژوهش حاضر، نظر به اهمیت موضوع فوق، به بررسی عوامل مؤثر بر احساس ناامنی در پارکهای ناحیهای شهر یزد پرداخته شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و از نظر روش تحقیق رویکردی اکتشافی و توصیفی- تحلیلی دارد. جامعة آماری پژوهش را شهروندان ساکن در شهر یزد (529673 نفر) تشکیل میدهند که از میان آنها 384 شهروند بهعنوان حجم نمونه و بهصورت تصادفی ساده در سطح پارکهای ناحیهای شهر یزد در دو مرحله (مصاحبة نیمهساختاریافته با شهروندان در مرحلة اول در جهت شناسایی نماگرهای اثرگذاری بر احساس ناامنی و تکمیل پرسشنامه در جهت عاملبندی نماگرها و بررسی میزان اثر هر عامل در مرحلة دوم) انتخاب شدهاند. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل دادهها از یافتههای کیفی (تحلیل محتوای مصاحبهها در نرمافزار تحلیل کیفی مکس کیودا) و کمی (تحلیل عاملی اکتشافی) استفاده شد. بر اساس نتایج پژوهش، 27 نماگر در قالب 5 عامل مؤثر بر احساس ناامنی در پارکهای ناحیهای توسط جامعة میزبان شناسایی و وزندهی شد. از میان عاملهای مورد بررسی، عدم مطلوبیت زیرساختهای نظامی- انتظامی با مقدار ویژة 179/10 و درصد واریانس 699/42 مهمترین عامل مؤثر بر احساس ناامنی شهروندان و عامل محدودکنندة فردی- اجتماعی با مقدار ویژة 449/1 و درصد واریانس 367/5 کماهمیتترین عامل بوده است.