اثر بستر کشت بر ویژگیهای رویشی سوخکهای یکساله سنبل (.Hyacinthus orientalis L)
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسیارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22084/ppt.2024.28504.2110چکیده
سنبل (Hyacinthus orientalis L.) یکی از محبوبترین گیاهان زینتی سوخواره در ایران و جهان است که با استفاده از سوخکهای رشد کرده روی سوخ مادری افزایش داده میشود. در پژوهش حاضر اثر بسترهای کشت مختلف شامل پرلیت، کوکوپیت، پیت ماس، پرلیت + کوکوپیت (1:1) و پرلیت + پیت ماس (1:1) بر رشد و برخی دیگر از ویژگیهای رویشی سوخک سنبل بررسی شد. طرح آزمایشی بهصورت طرح کاملا تصادفی شامل پنج تیمار و سه تکرار و سه سوخک در هر تکرار انجام شد. جهت بررسی اثر تیمارهای پژوهش، صفات قطر سوخک، ارتفاع سوخک، وزنتر سوخک، ارتفاع برگ، تعداد ریشه، طول ریشه و وزنتر ریشه در پایان آزمایش اندازهگیری شد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد؛ در بین بسترهای کشت بررسی شده بستر کشت کوکوپیت + پرلیت (1:1) بر صفت قطر سوخک (30/1 سانتیمتر) نسبت به سایر بسترهای کشت تأثیر به مراتب بهتری داشت. همچنین بیشترین اثر بستر کشت بر صفتهای ارتفاع سوخک، وزنتر سوخک و طول برگ در بسترهای کشت کوکوپیت + پرلیت (1:1) و کوکوپیت مشاهده شد. در صفت تعداد ریشه بسترهای کشت پیت ماس + پرلیت (1:1) و کوکوپیت در مقایسه با سایر بسترهای بررسی شده بیشترین اثر را داشتند و در صفات طول ریشه و وزنتر ریشه بستر پیت ماس + پرلیت (1:1) نسبت به سایر بسترهای کشت مؤثر واقع شد.