مقایسه عملکرد و اجزای عملکرد شش ژنوتیپ ریحان بنفش در استان اصفهان
نویسندگان
1 مربی پژوهش، بخش تحقیقات علوم زراعی- باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران
2 استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی- باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران
doi
10.22084/ppt.2023.24652.2051چکیده
انواع ریحان بهویژه ریحان بنفش از نظر ویژگیهای آنتیاکسیدانی و تأمین ویتامینها موردتوجه پژوهشگران هستند. بهمنظور انتخاب ژنوتیپ برتر ریحان بنفش از نظر پتانسیل عملکرد و سازگاری با شرایط آبوهوایی منطقه اصفهان، شش ژنوتیپ ریحان (تودههای بومی دستگرد، اصفهان و قائمشهر و جمعیتهای پیشرفته مازندران، قائمشهر و دستگرد) در دو سال (1395 و 1396) با استفاده از طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه کبوتر آباد مورد ارزیابی قرار گرفتند. تأثیر سال و برهمکنش سال و ژنوتیپ بر صفات موردمطالعه معنیدار نبود اما ژنوتیپها از نظر عملکرد و وزن برگ (در سطح 5 درصد) و تعداد برگ (در سطح 1 درصد) تفاوت معنیدار نشان دادند. جمعیت پیشرفته ریحان بنفش دستگرد با عملکرد 22177 کیلوگرم در هکتار وزنتر، نسبت به توده دستگرد، توده قائمشهر و جمعیت پیشرفته ریحان بنفش مازندران افزایش عملکرد معنیدار داشت. وزن برگها از 756 گرم در مترمربع (در توده اصفهان) تا 1056 گرم در مترمربع (در جمعیت ریحان بنفش قائمشهر) نوسان داشت. تعداد برگ در هر بوتهی جمعیت ریحان بنفش دستگرد 26 عدد بود که بهطور معنیدار بیش از سایر ژنوتیپها تشخیص داده شد (بهاستثناء توده ریحان دستگرد). با توجه به نتایج این پژوهش جمعیت ریحان بنفش دستگرد، توده بومی اصفهان و جمعیت ریحان بنفش قائمشهر از نظر مصرف تازهخوری و ژنوتیپ مازندران از نظر عملکرد ماده خشک و اسانس تولیدی در واحد سطح جزء ژنوتیپهای برتر تشخیص داده شدند.