ارزیابی خصوصیات شیمیایی، فیزیکی و رفتار خستگی قیرهای اصلاح شده با نانوسیلیکا و پلییورتان سنتز شده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
2 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
3 استادیار، دانشکده مکانیک، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22075/jtie.2018.15989.1340چکیده
روسازی آسفالتی راهها متشکل از قیر، سنگدانه و فیلر میباشد. قیر نقش مهمی در خصوصیات مخلوطهای آسفالتی داشته و از این جهت شناسایی رفتار آن حائز اهمیت است. بتن آسفالتی همچنان پرکاربردترین مصالح در ساخت جادهها میباشد. خرابی خستگی از متداولترین خرابی در راهها بوده و سالانه هزینه زیادی صرف تعمیر و نگهداری راهها میشود. اصلاح قیر یکی از روشهای مهم جهت افزایش مقاومت روسازی در برابر خرابی میباشد. در این پژوهش، نانوسیلیکا و پلییورتان سنتز شده با مقادیر 3، 5 و 7 درصد وزنی قیر استفاده شدند. بهدلیل عدم پایداری ترموپلاستیک پلییورتان در قیر، از پلییورتان سنتز شده استفاده شد. برای سنتز پلییورتان، از ترکیب پلیال و ایزوسیانات استفاده شد. برای بررسی خستگی از تست جاروب زمان استفاده شد. نتایج نشان میدهد که پلییورتان سنتز شده و نانوسیلیکا عمر خستگی را بهبود بخشیدند. تأثیر پلییورتان سنتز شده بر عمر خستگی به مراتب بیشتر از نانوسیلیکا بود. مقدار افزایش عمر خستگی برای نانوسیلیکا و پلییورتان سنتز شده در کرنش کم 7/3 و 5/4 برابر بود. نتایج تست شیمیایی طیفسنجی تبدیل فوریه مادون قرمز و تستهای فیزیکی نشان میدهد که تغییرات فیزیکی ایجاد شده در قیر برای پیشبینی خستگی به تنهایی قابل اعتماد نیست. تغییرات شیمیایی و ایجاد پیوندهای مختلف در رفتار خستگی تأثیرگذار میباشند.