تحلیل زمانی و مکانی خشکسالی با استفاده از شاخص SPI در ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقلیم شناسی دانشگاه تربیت مدرس
2 کارشناس ارشد اقلیم شناسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22111/jneh.2014.2464چکیده
در این پژوهش با استفاده از داده های روزانه بارش سی ایستگاه سینوپتیک با طول دورهی آماری مشترک چهل سال، شاخص SPI، به تفکیک 5 سری زمانی 3, 6, 12, 24 و 48 ماه به بررسی الگوی زمانی و مکانی خشکسالی با سه مشخصهی شدت، فراوانی و مدت در مقیاس ملی پرداخته شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که حداکثر فراوانی وقوع خشکسالی در مقیاس سه و شش ماه در ردهی فراخشک، ایستگاه سنندج و در مقیاس شش ماه در ردهی نسبتاً خشک، ایستگاه اهواز، ردهی خشک شدید، ایستگاه نوشهر و ردهی فراخشک ایستگاه سنندج، در مقیاس دوازده ماه، ردهی نسبتاً خشک، ایستگاه ارومیه، ردهی خشک شدید، ایستگاه نوشهر و ردهی فراخشک ایستگاه بابلسر، مقیاس 24ماه در ردهی نسبتاً خشک در ایستگاه بندرعباس در ردهی خشک شدید ایستگاه نوشهر و در ردهی فراخشک ایستگاه رامسر، در مقیاس 48 ماه در ردهی نسبتاً خشک ایستگاه بندرعباس و دو ردهی بعدی ایستگاه نوشهر بیشترین فراوانی وقوع خشکسالی را دارا بودهاند. همچنین شدیدترین خشکسالی در ایستگاه سمنان در مقیاس زمانی سه ماه با مقدار 89/3- رخ داده است.