شناسایی و اعتبار سنجی شاخص‌های ارزیابی سیاستگذاری فرهنگی نظام آموزش عالی(یک مطالعه فراترکیب)

نویسندگان

1 استاد مدیریت‌ وبرنامه‌ریزی‌ آموزشی ‌دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار مدیریت‌ وبرنامه‌ریزی‌ آموزشی ‌دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشیار مدیریت‌ وبرنامه‌ریزی‌ آموزشی‌ دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jppolicy.2021.84832
چکیده

 هدف این مقاله، شناسایی و اعتبارسنجی شاخص ­های ارزیابی سیاستگذاری فرهنگی نظام آموزش عالی است. روش پژوهش حاضر، کیفی و از نوع فراترکیب بوده است. جامعه پژوهش، کلیه منابع مرتبط با شاخص ­های ارزیابی سیاستگذاری فرهنگی نظام آموزش عالی طی سال های 1997 تا 2020 بود که در نهایت 75 منبع به عنوان منابع مرتبط، به روش تحلیل تم مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ­ها پیشنهاد می­ کند که شاخص ­های ارزیابی سیاستگذاری فرهنگی بایستی از طریق ساختاری ارائه شود که شامل یازده معیار تناسب، کارایی، صلاحیت فرهنگی، همکاری بین­المللی، فضای کالبدی، اخلاقیات و زیبایی شناسی، تولید و مصرف فرهنگی، فرهنگ نوآوری، توسعه انسانی، دسترسی و عدالت و اثربخشی است. بر اساس یافته­ های پژوهش، احتمال می­رود که به یک نتیجه مفهومی درباره شاخص­ های ارزیابی سیاستگذاری فرهنگی نظام آموزش عالی برسیم که از طریق آن طراحی یک الگو می­تواند وضعیت موجود سیاستگذاری فرهنگی نظام آموزش عالی را ارزیابی کند و زمینه لازم برای دستیابی به وضعیت مطلوب را فراهم سازد.