باز تعریف نقش اعضای هیئت علمی در سیاستگذاری آموزش عالی: یک مطالعه کیفی با استفاده از تحلیل تماتیک

نویسندگان

1 استاد مهندسی شیمی دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشجوی دکتری اقتصاد و مدیریت مالی آموزش عالی، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jppolicy.2021.83368
چکیده

هدف این پژوهش، باز تعریف نقش اعضای هیئت علمی در سیاستگذاری آموزش عالی می‌باشد. این پژوهش کیفی، در دو گام تدوین شده است. نخست با استفاده از روش مروری نظام‌مند، کلیدواژه‌های تخصصی در پایگاه‌های بین‌المللی جستجو شدند. دوم، با استفاده از تحلیل تماتیک استربرگ به تحلیل تماتیک پرداخت شد. یافته‌های مولفه‌های نقش اعضای هیئت علمی در حکمرانی دانشگاه شامل: جمع‌سپاری تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری (جمع‌گرایی در تصمیمات، نحوه اتخاذ تصمیمات و شفافیت و اطلاع‌رسانی) و حوزه و دامنه عمل تصمیمات (سیاستگذاری دانشگاه، مدیریت دانشگاه، مالیه دانشگاه، امور اداری و دانشجویی) می‌شد. مولفه‌های مورد توجه مدیران دانشگاه در مشارکت اعضای هیئت علمی در بردارنده هشت مولفه اصلی حکمرانی همگانی دانشگاه؛ توسعه سرمایه انسانی؛ توسعه سرمایه اجتماعی؛ قوانین و مقررات دانشگاه؛ مکانیزم‌های تشویقی؛ فضاسازی رقابتی؛ ظرفیت‌های نرم؛ ظرفیت‌های سخت با 16 زیر مولفه فرعی می‌شود. مولفه‌‌های سیاستگذاران آموزش‌عالی نیز مشتمل بر حکمرانی چندسطحی آموزش عالی (سیاستگذاری هدفمند و مدیریت کارآمد) و قوانین و مقررات (قوانین فراآموزش عالی و قوانین آموزش عالی) می‌باشد.