بررسی رابطه شیوع بیماری سالک با عناصر اقلیمی در شرق شهرستان اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد اقلیم شناسی دانشگاه یزد
2 استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور
3 دانشیار اقلیم شناسی گروه جغرافیای دانشگاه یزد
doi
10.22111/jneh.2013.2461چکیده
بیماری سالک زندگی انسان را از جنبههای جسمی و روحی تحت تأثیر قرار میدهد و شیوع آن تحت تأثیر شرایط اقلیمی و محیطی قرار دارد. هدف این پژوهش بررسی عناصر اقلیمی بر گسترش این بیماری در منطقه شرق شهرستان اصفهان است. برای این منظور از دادههای ماهانه تعداد مبتلایان به بیماری سالک در مراکز بهداشتی درمانی 11 شهر شرق اصفهان استفاده شده است. همچنین از دادههای اقلیمی ماهانه ایستگاه ورزنه و نیز 9 ایستگاه همجوار استفاده گردید. نتایج این پژوهش نشان داد ارتباط تعداد مبتلایان به سالک با عناصر اقلیمی؛ ساعات آفتابی، دمای هوا، رطوبت نسبی با زمان تأخیر 2 تا 4 ماهه در همه شهرهای شهرستان اصفهان در سطح اطمینان 99 درصد معنادار است ولی روابط آن با عناصر بارش و سرعت وزش باد در هیچ یک از شهرها بصورت همزمان و غیرهمزمان معنادار نمیباشد. ارتباط معکوس تراکم مبتلایان به سالک و فاصله از گودال گاوخونی که در سطح اطمینان 95 درصد معناردار است نشان میدهد نواحی پست و باتلاقی میتواند نقش مؤثری در افزایش مبتلایان به سالک داشته باشد.