ارزیابی عملکرد حساسیت رطوبتی مخلوطهای آسفالتی حاوی آمیخته پلیمری
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران
doi
10.22075/jtie.2018.14089.1286چکیده
یکی از اهداف مهم پژوهشگران صنعت راهسازی در راستای تأمین ایمنی و راحتی استفادهکنندگان از مسیر، حفظ روسازیهای آسفالتی در برابر خرابیها و عوامل محیطی، از جمله رطوبت و خرابی رطوبتی، میباشد. اصلاح خواص قیر و مخلوطهای آسفالتی به منظور کاهش شدت خرابیها و هزینههای تعمیر و نگهداری روسازی، امری اجتنابناپذیر است. پلیمر استایرن بوتادین استایرن بهعنوان یکی از پرکاربردترین پلیمرهای مصرفی، برای بهبود خواص عملکردی آسفالت میباشد، لیکن، از آن جهت که این پلیمر وارداتی بوده و قیمت نسبتاً زیادی دارد، ارزیابیهای اقتصادی مهندسین را به استفاده از مواد جایگزین سوق میدهد. در این پژوهش، به منظور بهبود خواص قیر، آمیختهای از ترکیب دو نوع پلیمر تولید داخلی ارزانتر با هدف دستیابی به ترکیبی شبیه به پلیمرهای الاستوپلاستومر استفاده شده است. در این راستا، ترکیب SBR و PP هر کدام به میزان 50% آمیخته، در نسبتهای 3، 4 و 5 درصد وزن قیر و برای مقایسه عملکرد آنها پلیمر SBS نیز در نسبتهای 4 و 5 درصد وزن قیر در مخلوط آسفالتی بهکار گرفته شد. به منظور ایجاد پایداری مناسب پلیمر در قیرهای اصلاح شده، از نانورس به میزان 5/1 درصد وزنی قیر استفاده گردید. نتایج آزمایشهای مارشال، کشش غیرمستقیم، مدول برجهندگی، جوشان تگزاس و شیار چرخ نشان داد که میزان اثرگذاری 5% از آمیخته پلیمری مشابه و کمی بهتر از SBS و 20% افزایش بیشتر از نمونه شاهد (فاقد افزودنی) است.